De eerste Belgische machtsstrijd op het Europese front

KV Mechelen-Anderlecht in 1988

woensdag 15/03

Vanavond staat de uitwedstrijd tussen RC Genk en AA Gent op het programma van de Europa League. Toch zijn zij niet de eerste Belgische clubs die elkaar op het Europese toneel bekampen. 29 jaar geleden troffen Anderlecht en KV Mechelen elkaar in de achtste finales van de Europabeker der Bekerwinnaars, een duel in het teken van een intense maar kortstondige strijd om de macht in het Belgisch voetbal.

Niet toevallig dateert de laatste en enige Belgische ontmoeting in Europa uit de jaren '80, toen de vaderlandse clubs quasi elk seizoen een gooi deden naar een Europese beker. Dat de primeur voor België in november 1988 weggelegd was voor Anderlecht en KV Mechelen, is historisch gezien minder voor de hand liggend. In het vorige seizoen ’87-‘88 hadden de Mechelenaars als bekerwinnaar immers hun debuut gemaakt in Europa. Tegen alle verwachtingen stoomden ze door tot de finale in Straatsburg, waar het grote Ajax voor de bijl ging. Nog steeds is Mechelen de kleinste stad in de voetbalgeschiedenis met een Europese bekerwinnaar op zijn grondgebied.

De snelle opmars van de grijze middenmoter was in grote mate te danken aan zakenman John Cordier. De West-Vlaming was rijk geworden met zijn telecombedrijf Telindus en gebruikte vanaf 1986 zijn fortuin om een professionele wind door de club te laten waaien. Een slim financieel beleid en de aanwerving van trainer Aad De Mos, op dat moment de posterboy van de Nederlandse trainersgilde, katapulteerden Mechelen naar de top.

De Mechelse trofeeënkast stak de ogen uit van Anderlecht. Voorzitter Constant Van den Stock en manager Michel Verschueren zagen het Mechelse succes als een bedreiging voor de hegemonie. Middenin de strijd om de handtekening van talent Marc Degryse van Club Brugge, koppelde de UEFA de twee troonpretendenten van het Belgische voetbal aan elkaar in de achtste finales van de Europabeker der Bekerwinnaars. Op 9 november 1988 verwelkomde titelverdediger KV Mechelen in een luidruchtig Achter De Kazerne Belgisch bekerwinnaar Anderlecht voor een eerste Belgisch duel op Europees niveau. De inzet was echter groter dan enkel een ticket voor de kwartfinales. 

Een slim financieel beleid en de aanwerving van trainer Aad De Mos, op dat moment de posterboy van de Nederlandse trainersgilde, katapulteerden Mechelen naar de top.

Wie als winnaar van de Europese tweestrijd uit de bus zou komen, leek de toekomst van het Belgisch voetbal in handen te hebben. Reeds na drie minuten moest paars-wit met tien man verder na de uitsluiting van Stephen Keshi. Mechelen rook bloed, maar kon pas net voor affluiten dankzij een doelpunt van de jonge Marc Wilmots afstand nemen van de Brusselaars. De machtspositie van Anderlecht wankelde en het bestuur van de recordkampioen richtte zijn pijlen op de architect van de Mechelse opmars, Aad De Mos. Tijdens de opwarming voor de terugwedstrijd in het Astridpark flirtten De Mos en Verschueren voor de eerste keer met elkaar. Ondanks de goede verstandhouding over een potentiële overgang was de Nederlander niet van zin om zijn toekomstige werkgever te sparen. KV domineerde de hele partij en nam dankzij twee prachtige doelpunten van Erwin Koeman en Eli Ohana afstand van Anderlecht. De Mos herhaalde na de partij nog eens wat iedereen zag aankomen: KV Mechelen was de nieuwe machthebber in het Belgisch voetbal. 

Wie als winnaar van de Europese tweestrijd uit de bus zou komen, leek de toekomst van het Belgisch voetbal in handen te hebben

De roes van euforie was niettemin van korte duur. Voorzitter Cordier kampte met financiële moeilijkheden en draaide vanaf de jaarwisseling de geldkraan dicht. Het momentum van Malinwa was voorbij en langzaam begon de motor te sputteren. De landstitel werd dan wel nog veroverd eind april maar over het titelfeest hing de schaduw van het nakende vertrek van De Mos. In Europa versperde het Italiaanse Sampdoria en een twijfelachtig fluitende scheidsrechter de weg naar een droomfinale tegen FC Barcelona. In de volgende transferperiodes trokken de sterkhouders één voor één weg uit Mechelen. De populairste bestemming was Anderlecht dat het grote geld niet schuwde om de concurrent leeg te plukken en zo te verzwakken. Het inkomende geld gebruikte voorzitter Cordier dan weer om zijn bedrijf Telindus van het bankroet te redden. Het kapitaalarme KV Mechelen viel langzaam terug naar de vertrouwde middenmoot terwijl het establishment in Brussel met de Mechelse ruggengraat nieuwe successen boekte. De Belgische tweestrijd in Europa in de herfst van 1988 zorgde er dus voor dat het voetbalcentrum van ons land heel even verschoof van Anderlecht naar Mechelen. Benieuwd of ook AA Gent en RC Genk, na het spektakelstuk van vorige week, verder nieuwe Belgische voetbalgeschiedenis kunnen schrijven.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.