De Koers is een Vrouw

Boek brengt sterke verhalen van vrouwen in en rond de koers

maandag 15/01

Op de achterflap belooft “De Koers is een Vrouw” vooral het pelotonjargon uit te leggen, mooie achtergrondverhalen over de koers te vertellen en vrouwen zin te doen krijgen om ook te gaan fietsen. Ikzelf echter was vooral onder de indruk van de interviews met sterke en inspirerende vrouwen die de kwestie van ongelijkheid tussen mannen en vrouwen in de koers durfden aankaarten.

Op de eerste pagina wordt de titel van het boek “De Koers is een Vrouw” met de volgende gevleugelde woorden verduidelijkt:

De koers regeert als een godin, onverbiddelijk en streng, maar kan ook zo bezorgd, liefhebbend zijn als een fiere moeder. Geen sport wordt zo bezongen en lyrisch beschreven als de koers, als was ze de muze van een kunstenaar… Daarom: de koers is een vrouw. Wat men ook beweert.”

Niet alleen is de koers een vrouw, ze blijkt ook steeds populairder te worden bij vrouwen. Een stijgend aantal kijkt naar het wielrennen op de televisie of gaat ter plaatse supporteren op het wedstrijdparcours. Ze springen ook zelf vaker op de fiets. Voor Eva De Poorter en Angélique Dupré was dat het signaal voor een boek over de koers “door vrouwen voor vrouwen”.

De auteurs delen hun boek op in vijf belangrijke wedstrijden, informeren over hun geschiedenis en werking en laten dan steeds een aantal mensen, onder wie veel vrouwen, aan het woord. Van supporters tot organisators en wielrensters, ze mogen allemaal hun stem laten horen. Dat zorgt voor een aangename afwisseling tussen pure informatie en menselijke verhalen. Ikzelf heb eerlijk gezegd niet veel met de koers, maar ik vond het echt boeiend.

“De budgetten en het prijzengeld zijn nog steeds niet te vergelijken met die van de mannelijke collega’s”

In tijden van steeds meer gewaarwording over de verhouding tussen mannen en vrouwen, vond ik dit boek zeer relevant. Veel vrouwen die aan het woord komen, halen de kwestie aan. In eerste plaats al de auteurs zelf: “De budgetten en het prijzengeld zijn nog steeds niet te vergelijken met die van de mannelijke collega’s. En hoewel ook op dat vlak beterschap te merken is, wordt er in de media nog te weinig bericht over de prestaties in het vrouwenwielrennen.”

Het wordt een aantal keren letterlijk gezegd: “Er is nog werk aan de winkel.” Griet Langedock bijvoorbeeld, organisator van Gent-Wevelgem, botst vaak op vooroordelen: “Wie zegt dat er op dat vlak heel wat veranderd is, mag eens bij mij komen. Mocht ik een man zijn, dan zou iedereen meteen zeggen: ‘Dat is de organisator’. Nu noemen veel mensen mij nog de secretaresse.”

“Waarom moet het ook altijd over ons uiterlijk gaan?”

Grace Verbeke, de eerste en enigste Belgische die ooit de Ronde van Vlaanderen voor vrouwen won (in 2010), moest stoppen met wielrennen door opstapelende fysieke problemen en povere begeleiding in de vrouwelijke Lotto-ploeg: “Mocht de begeleiding vanuit de ploeg al in de richting evolueren van die bij de mannen, dan zou dat al een goede zaak zijn. Ik heb zelf zo gesukkeld met mijn gezondheid, maar ik heb uit dat kamp nooit een ploegdokter gezien of gehoord. Rensters zijn nog te veel op zichzelf aangewezen en dat is jammer.”

De Nederlandse Marianne Vos “won zowat alles wat er te winnen valt” en wordt daarom ook wel de vrouwelijke Eddy Merckx genoemd. Zij stoort zich aan het feit dat het uiterlijk bij vrouwen steeds besproken moet worden, terwijl dat bij mannen helemaal niet het geval is: “Na mijn eerste wereldtitel ontstonden er plots discussies over mijn haar, over hoe ik sprak of hoe ik mij kleedde. Waarom moet het ook altijd over ons uiterlijk gaan?”

Dit zijn nog maar enkele voorbeelden uit het boek. Er komen echter ook positieve veranderingen aan bod. Zo vertelt Grace Verbeke over het feit dat op de ploegenvoorstelling van de Amstel Gold Race vorig jaar, de vrouwenploeg gepresenteerd werd met de mannenploeg, wat meer media-aandacht en sponsoring oplevert voor de vrouwenploeg. Maar zoals de verhalen van deze vrouwen duidelijk maken: er is nog werk aan de winkel.

Noot: in “De Koers is een Vrouw” komen uiteraard ook mannelijke toppers zoals Tom Boonen en Roger De Vlaeminck aan bod, maar ik vermoedde dat u die al wel kende. Tijd om ook de vrouwelijke toppers in en rond de koers eens naar voren te schuiven. Daarom stel ik voor dat dit boek niet enkel “door vrouwen voor vrouwen” bedoeld is, maar “voor iedereen”.

 

Het boek “De Koers is een Vrouw” (29,99 euro) is een uitgave van Uitgeverij Lannoo. 

Angélique Dupré
Eva De Poorter

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.