De liefde voor het wiel...

van Carlens Stef Kamil

dinsdag 22/09
Stef Kamil Carlens

Met Zita Swoon Group brengt hij begin oktober een cd van de voorstelling ‘Nothing that is Everything’ uit en in februari zal zijn eerste soloalbum verschijnen. Maar behalve op plaat swingt Stef Kamil Carlens ook op de trappers: naar een afspraak of een optreden rept hij zich vaak per fiets en op vakantie in Frankrijk mag hij de laatste etappe naar zijn eindbestemming graag pedalerend afleggen. “Ik vind het een fantastische ervaring om een afstand echt mee te maken.”

De 6,8 kilometer die zijn woonplaats Hoboken van café Bier Central in Antwerpen scheiden, heeft hij met de stadsfiets afgelegd. “Ik doe bijna alles met de fiets”, zegt Stef Kamil Carlens. “Zelfs als ik in Gent, Leuven of Brussel moet zijn, neem ik de fiets. Antwerpen-Gent is langs de oude baan zestig kilometer. Niet de tofste weg, want het is de hele tijd rechtdoor, maar het is wel de snelste. De mooiste weg loopt langs de Schelde, alleen is die wel langer en met meer open plekken en dus ook met meer wind. Maar je rijdt wel bijna de hele tijd in het groen. Ook als ik van Hoboken naar Brussel, Leuven of Hasselt rijd. Je denkt dat dat heel dicht bebouwde gebieden zijn, maar toch is het mogelijk om haast de hele tijd in het groen te fietsen.

"Als je wat zoekt, vind je altijd wel toffe plekken om te fietsen"

Fiets je naar Eindhoven, doen moet je via Herentals door kleine dorpjes, maar dan kom je op een bepaald moment  op een bospad terecht dat kí-ló-meters lang is. De hele tijd door het bos op een weg die geschikt is voor een koersfiets. Fantastisch gewoon. Dat wordt dan ook heel veel gebruikt. Als je wat zoekt, vind je altijd wel toffe plekken om te fietsen. Ik vind het ook een fantastische ervaring om een afstand echt mee te maken. Als moderne mens vergeten we soms hoever dingen uit elkaar liggen.”

Behalve met de stadsfiets verplaatst Stef Kamil Carlens zich ook graag met zijn vijftien jaar oude racefiets van Canondale, “tweedehands gekocht van mijn Italiaanse maat Carlo, die liever een Italiaanse fiets wou.”

Op zijn eerste solo-cd die in februari uitkomt zal overigens een nummer over fietsen staan. “Ik werk aan een heel abstract verhaal rond die ervaring.” En in oktober komt een plaat van Zita Swoon Group uit met muziek van een voorstelling Nothing that is Everything. “Vanaf dan beginnen we te touren en dat doe ik ook geregeld met de fiets. Ik kom binnen langs de artiesteningang, zet mijn fiets ergens in de coulissen en ik stap het podium op. Zelfs toen we vroeger op Werchter speelden, ging ik met de fiets. 

Zomaar wat rondrijden doe ik eigenlijk nooit. Ik ben altijd onderweg naar een afspraak. De fiets is ideaal om naar muziek te luisteren. De dingen waar je zelf mee bezig bent, kan je dan nog eens in een andere omgeving dan die van de studio horen. Als ik met iets bezig ben, kan ik dat niet loslaten. Ik ben daar nogal maniakaal in, waardoor ik eigenlijk geen vrije tijd heb. Van de andere kant ga ik er dan ook wel voor als ik fiets. Dat zijn dan periodes van een maand of vier, vijf waarin ik heel veel rijd. Ik leg, schat ik, per jaar een kleine vierduizend kilometer af.”

Zeven keer de Ventoux

Meestal rijdt hij alleen – “Ik hou er ook van om alleen te zijn, want in mijn huis is het altijd heel druk” - maar als hij en zijn maat samen op vakantie gaan met hun gezinnen  leggen ze het laatste stuk van de reis samen per fiets af, terwijl de vrouwen met de wagen verder rijden. “Dit jaar hebben we zo vierhonderd kilometer tussen Frankrijk naar Spanje afgelegd. Vorig jaar waren het er zeshonderd: van Clermont Ferrand naar de Costa Brava in vier dagen. Heel tof. Door het Centraal Massief, de Languedoc en de Pyreneeën. Veel klimmen wel, maar een fantastische tocht. Op de laatste dag hebben we toen 190 kilometer gereden, met veel klimmen erin. Dan wordt het wel een lange dag, natuurlijk. Daarom hebben we het dit jaar bij 130 kilometer per dag gehouden. Dat was al zwaar genoeg door een hittegolf, waardoor het de hele tijd boven de 35 graden warm was. Maar ik hou ervan om de stilte van de natuur te ervaren.”

Maar de natuur kan ook dreigend zijn. “Ik heb wel eens echt schrik gekregen. Ik ben voor een beklimming van de Mont Ventoux een keer wat later op de dag naar boven vertrokken om de warmte te ontlopen. Dus ik stond pas rond acht uur of halfnegen ’s avonds op de top. Ik had in die week al eens eerder de beklimming gedaan en toen werd het snel donker, wat de afdaling wel spannend maakte (grijnst). Maar de tweede keer dat ik naar boven reed, zakte de temperatuur naarmate ik hoger kwam. Griezelig. Ik kreeg het boven zo koud dat ik haast niet meer verder kon. Ik had alleen een dun koerstruitje aan, want ik was beneden bij dertig graden vertrokken. Het was ijzig koud en er stond een heel harde wind doordat de laatste zes kilometer van de Ventoux niet begroeid zijn. Toen werd ik echt bang, want ik kon mijn remmen niet meer dichtknijpen van de kou. Dus ik ben te voet - op klikschoenen - afgedaald tot waar de begroeiing weer begon op zoek naar het bekende Chalet Reynard.” Maar het chalet bleek dicht. “En ik kon niet meer.”

Gelukkig stopte er toen een klein autootje. Met een koppel en twee kinderen in. “Het bleken Fransen die in de buurt woonden en die wisten dat veel wielrenners zich verkeken op de temperatuur. Er gebeurden op de Ventoux veel ongevallen, vertelde de man mij nog, doordat mensen de controle verliezen in het naar beneden rijden. Dus ik mocht mee in de auto en aangezien ik mijn fiets niet wou achterlaten uit vrees dat hij gestolen zou worden – ik had geen slot – hebben we die uiteen gehaald en in de koffer gepropt. De moeder is achterin bij de kinderen gaan zitten en de man heeft de chauffage keihard gezet, want ik voelde me als een blok ijs.”

Zeven keer is Stef Kamil Carlens de Mont Ventoux ondertussen al op gereden. Maar niet omdat hij het per se gedaan wil hebben of wil kunnen. “Ik fiets omdat ik het een ongelooflijke ervaring vind om mijn eigen kracht te voelen en te verbeteren. Ik heb daar veel aan.”

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.