De top 10 van de meest tot de verbeelding sprekende sportplekken

woensdag 16/12

Er loopt weldra een stadscorrida langs de deur. Je weet wel, zo’n oudejaarsjogging waarmee een talrijk opgekomen sportief gezelschap het voorbije jaar uit- en het nieuwe jaar inloopt, met het zalige gevoel van opgewarmde spieren en een frisse kop in een winterstad vol kerstsfeer. ‘Warmathon’, het woord maakt nu al kans om tot ‘het woord van het jaar 2016’ te worden uitgeroepen. Dan is het de tijd voor lijstjes,… van geliefkoosde sportplekken, bijvoorbeeld. Het hoeven niet altijd goede en nogal eens bedrieglijke voornemens te zijn. Iedere sportliefhebber bewaart ze ergens, in hart en spier, die rake of zere plekken van sportbeleving. Hier gaat mijn hoogst persoonlijk top tien van meest tot m’n verbeelding sprekende sportplekken. De countdown:

10. De aankomstlijn van de marathon van Boston

Alleen wie ooit de aankomstlijn van een marathon bereikte, weet waarom die op een lijstje als dit prijkt. Die van Boston draagt een rijke geschiedenis mee en jammer genoeg ook een onzinnige aanslag op een sportwedstrijd. Inmiddels worden in elke wereldstad aankomstlijnen getrokken. Maar die van Boston is een van de eerste. 

9. De Holmenkollen skispringschans in Oslo

Een gedurfd staaltje sportarchitectuur, zo een springschans. En je moet wat gek zijn om daar af te springen. Altijd wat nieuwjaarsgevoel. Die van Oslo heeft een duizelingwekkende blik over de stad en de fjord. Er zit een aandoenlijk skimuseumpje onder de schans daar in Oslo.

8.  Wielerpiste het Kuipke in Gent

De oude wielerbaan met de oersteile bochten herleeft elk jaar met het volksfeest van de Zesdaagse in Gent. Baanwielrennen is een prachtige, ondergewaardeerde sport. Nieuwjaarwens: weer een wielerpiste in elke stad.

Kuipke Gent

7. Het Olympisch Stadion van Helsinki

Met voorsprong het mooiste stadion ter wereld. Perfecte harmonie. Sober, mooi en gezellig. Vanuit het ranke torentje werden televisiebeelden gemaakt tijdens de Olympische Spelen in 1952. Wat een contrast met al die witte olifanten, die protserige stadions als pronktempels van vandaag.

6.  Het ‘Graniitti’ sportcentrum in het stadje Jyväskylä in Finland

Bizarre sportplek. Een volledig uitgebouwd up-to-date sportcentrum voor de hele bevolking, ondergronds, in een reusachtige uit de rotsen gehouwen schuilkelder. Finland heeft er zo nogal wat. Sport voor Allen gaat letterlijk ondergronds. Een sportief restant van de koude oorlog. Dat moet zo blijven. 

5. De atletiekpiste van ‘den Heizel’, nu Koning Boudewijnstadion genaamd, in Brussel

Een vat sportgeschiedenis. Generaties van Belgische en wereldtopatleten schitterden op deze piste. Of ze gingen er ten onder. Even goed. Thuishaven voor de Memorial Vandamme, de mooiste atletiekmeeting ter wereld. Soms ook gebruikt voor een voetbalwedstrijd. Dat mag. Ze gaan dat atletiekmonument toch niet afbreken, zeker? Bewaren en verbeteren die sportkuip met allure.

4. De top van de berg Bischofmütze (2458m) in Oostenrijkse Alpen

Op een bergtop zitten nadat je hem beklommen hebt, volmaakter wordt een sportieve inspanning niet. Het uitzicht vanop dit krappe punt is subliem, je zou er zo willen blijven. Je herkent de bergspits ook vanop verre afstand. In de winterse Alpen op ski’s een dal inrazen met een compact skigroepje en zicht op deze top. Dichter bij sportgeluk kom je niet (bij een sportongeluk soms ook niet).

3. De heuvelende naaldbossen tussen Herentals, Lichtaart en Kasterlee.

Het loopgeheugen bestaat. Elke stap, elk paadje, elke kronkel en helling van dit bosgebied zitten in m’n loopgeheugen geprent. Lopers hebben dat, nietwaar lopers? Wanneer je goed kijkt, ontwaar je er soms oriëntatielopers. De sportieve eenvoud van het lopen in een vertrouwd bos is perfect. 

2. De oude Kwaremont

Een keer per jaar, met de Ronde van Vlaanderen, is dat m’n supporterplek, daar op de kasseihelling en nadien ‘live’ in het dorpscafé van Kwaremont. Jaren geleden landelijk eenzaam, daarna gezellig druk. Nu te mijden, zowat afgesloten en alleen bereikbaar voor aangevoerde VIP’s op cava in tribunes. 

1.  Everest Base Camp, 5150 meter, Nepal

Nog niet geweest, wel bovenaan m’n bucket list. Veel kans dat het een droom zal blijven *. Historische plek vol bergdrama en passie, heroiek en tragedie. De eerste beklimming van de Everest in 1953: de strafste fysieke prestatie ooit. Nu een wat overrompeld bedevaartsoord voor extreme toeristen en hoogteliefhebbers, tot 40.000 bezoekers per jaar.

*’is a dream a lie if it doesn’t come true, or is it something worse?’ (Bruce Springsteen)    

Sportlieden, ik ben benieuwd naar uw favoriete sportplekken. Het lokale voetbalveldje? Het jaagpad langs de rivier? De gymzaal met de speciale geur die je nooit vergeet? De finse piste waar je op je lief liep? De judomat waar je uit een houdgreep geraakte? Het asfalt van de Galibier? Het terras van Chalet Renard op de Mont Ventoux? Laat maar weten. Sportieve wensen voor 2016 natuurlijk.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.