De wielerkampioen in Frederik Sioen

woensdag 09/09
Sioen op de Stelvio

“Elk jaar wil ik wel een berg op fietsen”, zegt zanger en muzikant Frederik Sioen. Hij wordt bij zijn wielerclub Spaak & Spier niet voor niets Siüntana genoemd, naar die andere berggeit, Nairo Quintana. De naam van zijn nieuwste plaat, Man Mountain, liet ook al iets in die richting vermoeden. “Het gebergte op zich - niet per se per fiets - inspireert mij: het gaat over het streven naar de top als doel, over de natuur die verandert naarmate je hoger komt en over hoe anoniemer je wordt naarmate je weggeraakt van alles.”

Met zijn 1m66 wordt hij als fietser vaak gedwongen tot wieltjeszuigen als het peloton in de wind langs de Schelde scheert. “Maar zodra het een beetje bergop gaat, demarreer ik meteen. Ik kom daardoor meestal nooit als eerste boven, maar ik heb mij wel altijd geamuseerd. Die houding vind ik ook fijn bij coureurs als Greg Van Avermaet. Gáán, moet je!”

Sioen bedwong de Passo Gavia

Vorig jaar reed hij mee in de 1.000 kilometer van Kom Op Tegen Kanker. “Op den duur begint alles pijn te doen en probeer je zo weinig mogelijk op je zadel te zitten, maar ik wil daar wel een jaarlijkse uitdaging van maken. Fietsen geeft je, vind ik, een soort mentale weerstand. Je bent frisser in je gedachten als je hebt gesport. Na die duizend kilometer ben ik een dagje in bed moeten blijven liggen, maar daarna was ik heel productief en alert. Ik heb veel muziek kunnen schrijven, want je concentratie is heel erg to the point. Je kan je hoofd leegmaken.”

.

"Na die duizend kilometer ben ik een dagje in bed moeten blijven liggen, maar daarna was ik heel productief en alert"

Ongeveer vier jaar geleden werd in Meulestede, de Gentse wijk waar hij woont, wielerclub Spaak & Spier opgericht door een paar vrienden, met Frituur Meulestede als eerste sponsor. “En sindsdien is het frituur onze afspraakplek om te starten op zondagochtend. Het ligt vlakbij waar ik woon, dus ze komen op mijn deur kloppen als ik niet kom opdagen. Ik kan mij niet permitteren om in bed te blijven liggen als het wat miezert (grijnst).” Reden ze bij hun ontstaan amper met vijf, inmiddels zwol het peloton aan tot vijftig mannen en vrouwen. “Er fietst iemand mee van tegen de zestig jaar oud én een meisje van amper veertien dat wel bijna iedereen uit het wiel rijdt. Na tachtig kilometer trekt ze nog eens door met 40 kilometer per uur langs de Ringvaart. Dat zo’n frêle iemand zoveel kracht kan herbergen, is ongelooflijk.” 

"Spaak & Spier overstijgt het zure van de maatschappij"

Ze rijden, afhankelijk van de snelheid, met een A- en een B-team en er wordt zelfs een C-team opgericht voor beginners, want iedereen is welkom. “Je moet gewoon op zondagochtend aan het frituur staan en dan is het samen uit, samen thuis. Spaak & Spier heeft daardoor iets magisch over zich, omdat het allemaal mensen zijn die elkaar niet kennen. Twee jaar later blijken sommigen dan je beste maten geworden, mensen met wie je op vakantie gaat. Spaak & Spier overstijgt het zure van de maatschappij.”

Annelies Rutten, de eerste vrouw die De Slimste Mens ter Wereld won, en schrijver Dimitri Verhulst komen ook geregeld meefietsen. “Een beeld van Dimitri Verhulst dat mij altijd zal bijblijven, is dat van de eerste keer dat hij meereed tijdens de openingsrit van Spaak & Spier begin februari. We krijgen dan telkens zes flessen prosecco van het Italiaanse restaurant Per Bacco, wat vlees van de slager en frietjes om de start van het seizoen te vieren. Hij was met het B-team al aangekomen voor ik met het A-team arriveerde en hij stond aan de rotonde voor het frituur met een prosecco in de ene hand en een Bicky Burger in de andere te juichen. Ik heb in het voorbijrijden nog geroepen: ‘dit is de helaasheid der dingen!’ (lacht) Hij vond het vree wijs. Sindsdien wil hij er elke zondag bij zijn.”

 

Meulstée-Champs Elysées

Recentelijk toerde Sioen door Zuid-Korea, het geboorteland van zijn vriendin, om er zijn nieuwe cd voor te stellen. Tijd om er te fietsen was er deze keer niet, maar vroeger deed hij het wel al. “Ik heb er ooit een ritje van 115 kilometer gereden langs de Han-rivier. Ik had een fiets geleend van iemand van de Belgische ambassade. Die zei dat hij in amateurwedstrijden vroeger zonder problemen in de top tien reed, maar tegenwoordig moet hij zich reppen om nog in de top honderd te staan. En dat komt niet omdat híj minder presteert. Het land heeft een grote sportcultuur.”

Sioens platenlabel overweegt er zelfs een fandag te organiseren op de fiets. “Ideaal zou zijn als een Belgisch fietsmerk mij zou sponsoren, natuurlijk (lacht). Langs de Han-rivier ligt een soort van autostrade voor fietsers, waar veel aan teambuilding wordt gedaan. Als de Aziaten zich nog meer zullen toeleggen op het fietsen, gaan we nog wat meemaken. En het is op een manier al bezig: Caleb Ewan (aankomend sprinttalent en winnaar van een etappe in de Ronde van Spanje dit jaar, nvdr) heeft een Australische vader, maar een Koreaanse moeder.”

"Spaak & Spier heeft iets magisch over zich, omdat het allemaal mensen zijn die elkaar niet kennen"

Door zijn tournee in Zuid-Korea moest Sioen forfait geven voor de fietstocht die een aantal renners van Spaak & Spier kort daarna maakte in de Alpen. Helaas, want hij houdt leuke herinneringen over aan eerdere passages. “Een van de leukste ervaringen had ik in Bormio met Climbing for Life. Daar reden ook mensen van Spaak & Spier mee op de Gavia, de Stelvio, en nog wat andere klimmetjes in de buurt. De Gavia vond ik echt wel de mooiste beklimming. En toen we boven op de top kwamen, stond Francesco Moser daar. Zelf heb ik hem niet gezien, maar een van ons, die vroeger boven was, kon met hem op de foto. Je zag op de top ook de streepjes staan als herinnering aan elke keer dat Moser de col beklommen had. Hij zat al aan vierhonderd keer. We hebben daarna als aandenken nog een fles van zijn wijndomein gekocht. Met Climbing for Life zijn we ook eens in de sneeuw  de Galibier op gefietst, waarna we helemaal bevroren moesten afdalen. ’s Avonds heb ik daar dan aan de voet van de berg opgetreden voor 3.000 man, onder wie 25 van Spaak & Spier, die de beklimming hadden meegereden. Dat gaf een uitzinnig gevoel. Ik heb, denk ik, één Duveltje gedronken, maar ik was direct zo zat als een patat van de hoogte en de vermoeidheid. Het blijft wel mijn meest heroïsche herinnering (grijnst).”

Op 12 september vindt in Meulestede, de Gentse wijk die tegen de haven aanschurkt, de Zeswijkse plaats. “Meulestede Koers, die we met Spaak & Spier organiseerden, werd wat te groot, dus we zijn daarmee moeten stoppen. De winnaar van de laatste editie reed gemiddeld 41 kilometer per uur. Met die snelheden rondjes van anderhalve kilometer rijden, werd te onveilig door het grote aantal deelnemers. Nu zit de wielerbond gelukkig mee in de organisatie.” In november vindt daarna in een loods de koers op rollen plaats tussen verschillende Gentse wielerclubs, een fietskoerierdienst en de roeiclub, “die eigenlijk altijd wint (lacht). Maar we gaan ook nog een Meulestée-Champs Elysées organiseren: van Meulestede in Gent willen we in twee dagen naar Parijs fietsen.” En in de wintermaanden wordt er op maandag- en woensdagavond telkens een kilometer of zestig gereden op de piste in het Vlaams Wielercentrum Eddy Merckx. “Dus als het voorjaar begint, hebben we al de conditie te pakken om mee te doen aan de liefhebbersversies van de klassiekers. Je kan er niet vroeg genoeg bij zijn (grijnst).”

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.