Freek Braeckman

"Ik vind de marathon van NY een interessant mentaal experiment"

donderdag 12/05
Freek Braeckman

Voordat hij nieuwsanker en journalist bij de VRT werd, was Freek Braeckman een gerenommeerd schermer met een trits Belgische titels achter zijn naam. Nu neemt hij de sabel nauwelijks nog ter hand. “Ik heb te lang op te hoog niveau geschermd om dat nu nog te doen”, zegt hij. Hij is een eerder onregelmatige sporter geworden. “Maar af en toe passeert er eens iets waarvan ik denk: het zou tof zijn om dat ook eens te doen. Ik ben niet iemand die zegt: ‘mijn grote passie is…’ Mijn grote passie – schermen – is voorbij. Maar ik wil wel nog een en ander meemaken. Ik heb aan de 1.000 kilometer van Kom Op tegen Kanker deelgenomen, ben de Ventoux op gefietst, heb de stadsloop in Gent gelopen en twee jaar geleden streed ik in het Nederlands kampioenschap moderne vijfkamp – lopen, schieten, zwemmen, paardrijden en schermen. Dat wou ik ook eens meegemaakt hebben.”

Op de Spelen in Londen zat hij te kijken naar de jumping van de moderne vijfkamp. “Ik dacht: ik heb in mijn jeugd paard gereden, dat zou ik nog wel kunnen, lopen doe ik graag, schermen zal ook nog wel lukken en schieten … ‘how tough can it be?’ In het zwemmen zag ik het grootste probleem. Ik kan het wel - mijn mama is nog Belgisch kampioene geweest - maar crawl lukt mij absoluut niet. Dus ik ben op de Spelen naar Sydney Appelboom (zwemcoach, nvdr.) gestapt met de vraag of hij mij kon helpen. Hij heeft mij een half jaar voorbereid. Ik ben niet gezonken, dat was mijn grootste verdienste, denk ik. De jumping heb ik wel gewonnen, maar het schermen was heel slecht. Mijn temperament heeft mij genekt: het was met een degen in plaats van een sabel en ik ben er te hard ingevlogen, wat je in die discpline juist niet moet doen. Het lopen ging ook goed, maar tussendoor moest je dus schieten en dat lukte minder. Een vriend van Bart Schols had een wapen voor mij kunnen regelen, maar het blokkeerde na het derde schot, dus ik kreeg telkens de maximale straftijd.

Ik heb op gezette tijden nood aan het gevoel bij mijzelf dat iets niet gaat lukken

Ik heb naast het IJzeren Vijfkampkruis gegrepen, maar ik vind dit soort fratsen wel heel plezant om te doen. Nu passeerde dus die marathon en ik had geen excuus om niet deel te nemen. Ik heb op gezette tijden nood aan het gevoel bij mijzelf dat iets niet gaat lukken. Ik vind het in mijn werk ook interessant om dingen te doen die ik nog niet kan. Zonder in onnozelheden te vervallen. Op een kraan kruipen en met een elastiek naar beneden springen, zal je mij niet zien doen. Dat is je ogen dicht houden en vallen, daar vind ik niks aan.”

Op advies van zijn vrouw consulteerde hij eerst een sportdokter. “Daar bleek dat ik een paar kilo minder kon gebruiken en dat mijn conditie niet zo goed was als ik dacht. Het was wel een beetje shockerend om te horen dat mijn bmi net iets boven de 25 lag. Ik ben geen snoeper, maar ik heb altijd veel en graag gegeten en dan drink je ’s avonds al eens een pintje of een glas wijn. Ik eet nu meer groenten en fruit - ook om tien en om vier uur - en ik drink alleen nog wat ik de ‘noodzakelijke alcohol’ noem. Als je ergens in gezelschap bent en het is gezellig, bijvoorbeeld.”

Zijn conditie was oké. Dacht hij. “Ik liep tien kilometer in 52 minuten, dus ik kreeg het gevoel dat ik in ‘shape’ was. Alleen bleek uit de medische controle dat ik lang in verzuring kon lopen. Maar daar schiet je over een langere afstand niets mee op. Dankzij de aanmaak van endorfines kon ik het 50 minuten uithouden, maar een uur zou niet lukken. Dus ik wou dat met wat ondersteuning aanpakken. Paul van den Bosch (de coach achter Sven Nys, nvdr.) maakt nu mijn schema’s. Ik ben in vijf weken vier kilo kwijtgeraakt. Er blijkt 5,5 kg vet weg te zijn en er is 1,5 kg spiermassa in de plaats gekomen. Dus het werkt. Ik ben content. Ik loop op hartslag en dan is het fijn om te zien dat je snelheid wat omhoog gaat terwijl je hartslag hetzelfde blijft. Ik ben aan het opbouwen en het is heel plezant om weer in een trainingsritme te zitten zoals vroeger.”

 

ik drink alleen nog wat ik de ‘noodzakelijke alcohol’ noem

Bij schermen spelen veel parameters een rol: je moet over een combinatie van techniek, kracht én snelheid beschikken. Het heeft hem als sporter veelzijdig gemaakt. “Maar aan het schermen heb ik ook iets ‘prettigs’ overgehouden dat ‘lichte artrose aan knieën en enkels’ heet (grijnst). Lopen is dan niet helemaal optimaal. Ik ga drie keer per week lopen en twee keer zwemmen. Als ik vijf keer zou lopen, dan zou ik mijn gewrichten overbelasten. Dat zwemmen is mijn cross-training: mijn hart moet werken, maar mijn knieën niet. Het is dus, laat ons zeggen, een leeftijdsgerelateerde keuze. Ik zwem twee keer ’s morgens: ik zet de kinderen af aan school en trek dan mijn 30 baantjes – 1.500 meter in 35 minuten. Tegen kwart over negen kan ik beginnen te werken. Drie keer lopen per week, dat kan ik spreiden. Dat lukt. Er is een tijd geweest dat ik tussen de drie en zes uur per dag trainde als schermer. Alles moest daar voor wijken. Dat is nu niet meer het geval: mijn gezin en het werk krijgen nog altijd voorrang. Maar een half uurtje of een uur lopen ’s avonds lukt zeker. Hoeveel uur zit je anders voor de tv?”

De marathon van New York vindt plaats op 6 november, twee dagen voor de presidentsverkiezingen. “Op ‘election day’ zit ik dus in New York. Fantastisch! De marathon is het op een na grootste evenement in de stad, hoor ik. Ik heb begrepen dat er 2 miljoen mensen langs het parcours staan. Bij de marathon vind ik de voorbereiding op zich ook al fijn en als ik die goed afrond, dan lukt die marathon zelf ook wel. Die voorbereiding is zo lang dat ik daar niet bang voor ben. Integendeel, ik krijg er energie van. Ik zie ook geen reden waarom ik hem niet zou uitlopen. Ik ga niet voor een bepaalde tijd naar de marathon. Ik merk dat ik de voorbereiding op zich eigenlijk wel al prettig vind. Het is vooral een interessant mentaal experiment: hoe ga ik er op reageren? Dat vind ik interessant en prikkelend voor mijzelf. Ik wil weten hoe ik met die nieuwe omstandigheden zal omgaan.”

 

Freek Braeckman kan voor zijn prestatie ten voordele MediClowns - het goede doel waarvoor hij aan de marathon van New York deelneemt - gesponsord worden via www.mediclowns.be.

 

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.