"Ik beweeg mee"

Le nouveau Frank est arrivé!

maandag 04/04

"Frank, heb ik goed begrepen dat je het licht hebt gezien en je een sportieve levensstijl hebt aangemeten? Stof voor een mooie column?" Normaal leest u op deze plek geen interne communicatie, maar het sms'je van uw en mijn hoofdredacteur verdient toch een speciale vermelding. Ik beeldde me er een gelaatsuitdrukking bij in die het midden hield tussen stomme verbazing en gemeende hoop. Hij moet teleurgesteld mijn prompte sms hebben gelezen die begon met "Driewerf helaas...". En drong, goedbedoelend, aan. Of ik — nadat ik mijn nieuwe boek had afgewerkt — iets over mijn nieuwe sportgedrag zou schrijven?

Mijn antwoord moet hem opnieuw ontgoocheld hebben: "Voorlopig geen column over sportgedrag bij gebrek aan sportgedrag". Maar hij gaf niet op: "Vanaf nu is het mijn levensdoel om jou aan het sporten te krijgen. Je bent verwittigd! :-)" Die ongetwijfeld relativerend bedoelde smiley werkte niet geruststellend voor mijn gemoed. Zat hij mij hier en nu vierkant uit te lachen? En, nog veel erger, áls dat zo was, had hij dan geen groot gelijk?

Frank Van laeken

Dus deed ik wat ik meestal doe als mij een semi-morele kwestie wordt voorgelegd: ik ga nadenken, twijfelen, voors en tegens afwegen, advocaat van de duivel spelen, mezelf opjutten. U moet weten dat ik een sedentair leven leid. Als ik thuis werk kunt u mij tachtig procent van de tijd op steeds weer dezelfde vier plekken aantreffen: bed, bureau, tafel, zetel. Als ik elders 'actief' ben, is het niet zoveel beter. Méér plekken, dat wel, om daar evenveel stil te zitten. Ik ben een sportliefhebber, maar dan wel een passieve. Een couch potato, net wat u zegt.

Ik heb een excuus: op weg naar een ongetwijfeld schitterende eindtijd in mijn allereerste marathon werd er veertien jaar geleden een probleem in mijn onderrug vastgesteld. Een tussenwervelschijf die was weggesleten. Lopen op harde ondergrond was van de ene op de andere dag uit den boze. Vaarwel marathon. Ik heb nog een ander excuus: ik kan niet zwemmen — die twintig meter schoolslagspartelen reken ik niet tot de edele zwemsport. Ik heb zelfs een derde excuus: mijn fiets staat al een paar jaar werkloos te verroesten in de tuin. Eerst had die een paar jaar in de kelder van ons nieuwe huis gestaan — zodat ik vergat dat hij er was — en om mij toch tot enige trapactiviteiten aan te zetten, had ik hem alsnog buitengezet. Waar hij nog altijd staat. Met platte banden en roestvlekken op het kader.

Ach, u kent ze allemaal wel, al die goede raadgevingen, en wellicht negeert u ze even vaak als ik. Niet doen! En weet je wat: ik zal het goede voorbeeld geven

Ik heb excuses en ik heb er geen. Want met die rug gaat het intussen veel beter en zeer binnenkort erf ik een fiets. Kortom, mijn foto voor het goede doel — for the record, ik zat dan nog eens stil op die hometrainer! — en de daaropvolgende reactie van mijn hoofdredacteur hebben mij wakker geschud. Misschien kan ik, nee, móet ik actiever worden. Als ik niet kan zwemmen, kan ik natuurlijk beginnen wandelen en voorzichtig lopen. Als het slecht weer is — het eeuwige excuus — kan ik die hometrainer afbeulen. Als ik druk bezig ben met een boek, artikel of, godbetert, column, kan ik korte rustpauzes inbouwen. Ach, u kent ze allemaal wel, al die goede raadgevingen, en wellicht negeert u ze even vaak als ik. Niet doen! En weet je wat: ik zal het goede voorbeeld geven.

Voor de aardigheid heb ik vlak voor ik aan dit stuk begon mijn BMI gemeten. 24,3. Geen reden tot paniek, maar toch dichter bij de onveilige 25 dan bij de veilige 20. Hier en nu ga ik met u en mijn hoofdredacteur het engagement aan dat ik meer ga bewegen en, daarna hopelijk, écht sporten, zij het dan recreatief. Ik ga daar geen concreet doel op kleven. Geen marathon, geen beklimming van de Ventoux, geen nieuwe start als voetballer van het zevende knoopsgat. Ik ga bewegen voor de beweging: omdat het gezond voor me is, me een beter gevoel zal geven en mijn levenskwaliteit zal verhogen. Le nouveau Frank est arrivé!

Noot voor de hoofdredacteur: ik verwacht wel af en toe een aanmoedigend sms'je.

 

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.