"Je moet je lichaam toch in ere houden?"

Wesley Sonck blijft na zijn voetbalcarrière fit door te golfen.

maandag 26/02

Wesley Sonck voetbalde onder andere bij Racing Genk, Ajax, Borussia Mönchengladbach, Club Brugge en de Rode Duivels. Hij is sinds 2014 voetballer af, maar laat de sport niet los: hij is voetbalanalist, trainer van de nationale -18 en actief als recreatief sporter. Golfen vooral, maar ook lopen en fitnessen. Alleen het fietsen, vroeger een passie, is er wat bij ingeschoten. “Ik wou na mijn carrière wat meer fietsen, dat leek mij een leuke uitdaging, maar ik doe het al een jaar of twee niet meer, omdat ik er geen plezier in vind. Drie, vier uur op een fiets zitten, spreekt mij niet meer aan, omdat ik hetzelfde kan ervaren door anderhalf uur te lopen. Ik heb de Ronde van Vlaanderen voor wielerliefhebbers, 250 kilometer, gereden in een goed toeristentempo, maar dat kon mij niet bekoren. Ik had fysiek nergens problemen mee – ik had alleen zadelpijn – maar ik heb dat overschat. Ik dacht dat het veel zwaarder zou zijn.”

©Malumax Photo & Events

Zijn fysieke conditie is dan ook nog puik te noemen.

“Ik probeer mijn bovenlichaam wat stevig te houden met oefeningen voor de borst-, buik- en rugspieren. Vroeger was je lichaam je instrument, nu niet meer, maar je moet dat toch in ere proberen te houden. Je kan de tijd niet verslaan - op een gegeven moment zal je je gewonnen moeten geven, maar het is toch de bedoeling om met een correcte levensstijl en gezonde voeding er zo lang mogelijk fatsoenlijk uit te blijven zien. Ik kan nog alles doen. Ik ondervind weinig fysieke problemen. Ik kan nog gemakkelijk een uur, anderhalf uur lopen. Dat vind ik eigenlijk genoeg qua cardio-oefening. Ik doe mijn hartslagmeter nog aan, maar ik, kijk er eigenlijk niet meer naar. Ik heb er in mijn carrière zoveel naar moeten kijken dat ik zo eigenlijk wel weet welk tempo het goede is voor mij. Ik hoef ook niet meer te trainen in bepaalde zones. Extensief of intensief, ik doe het op gevoel: soms loop ik mij nog eens kapot en soms is het een ontspannen duurloop. Het is heel gevarieerd."

Je kan de tijd niet verslaan, maar het is toch de bedoeling om met een correcte levensstijl en gezonde voeding er zo lang mogelijk fatsoenlijk uit te blijven zien!

“Een doel heb ik niet voor ogen. Daar kunnen ze mij niet meer toe verleiden. Vroeger heb ik weleens gezegd dat ik een marathon wou lopen, maar dat ga ik niet meer doen. Ik heb al genoeg doelen nagestreefd. Als ik er nog één heb, is het om in het golfen mijn handicap zo laag mogelijk te krijgen. Mijn enige probleem daarbij is dat ik te weinig tijd heb om veel toernooien te spelen. Verder wil ik fit blijven: kunnen blijven lopen, training geven en zelf nog op een bal sjotten. Dat lukt redelijk goed als ik veel collega-voetballers zie die nog met mij gesjot hebben (grijnst). Twee weken geleden woog ik twee kilo meer dan mijn wedstrijdgewicht als voetballer vroeger. Die twee kilo zijn er bijgekomen omdat ik door overbelasting een tijdje niet kon lopen. Nadat ik pas was gestopt met voetballen, liep ik vijftig tot zestig kilometer per week. Er is een moment geweest dat ik zelfs twee tot drie kilo onder mijn wedstrijdgewicht zat omdat ik zoveel liep. Ik voelde me echt super fit. Maar je ziet, als je te veel doet, word je toch gedwongen om gas terug te nemen.”

Tien kilometer wandelen

Voetballen doet hij amper nog, hoogstens een wedstrijdje of tien per jaar. Op verzoek dan nog. “Onlangs speelde ik er nog een, maar dat is mij slecht bevallen. De tegenstanders dachten dat ze sneller waren dan ik en de bal gemakkelijk konden afpakken. Maar hoe sneller je op mij af komt, hoe gemakkelijker het voor mij is om iemand te passeren, natuurlijk. En iemand dacht dat hij de bal mee had, maar het was mijn enkel. Daar heb ik vier weken last van gehad, want mijn ligamenten waren geraakt. Maar het was voor een goed doel.”

Liever dan achter de bal te hollen, slaat hij nu het balletje in de holes. “Vroeger was het altijd actie, actie, actie, maar nu kan ik mij enorm verzoenen met de rust”, zegt Sonck. En die rust vindt hij in het golfen. “Golf is mijn favoriete sport, dat is technisch en geeft mij rust. Het is een soort verslaving zelfs. Van het moment dat het redelijk weer wordt, begin ik eraan. Voetbal is meestal ’s avonds of in de late namiddag, maar als ik overdag wat tijd vrij heb, vind je mij op een golfbaan. Je moet eens tussen de negen en de tien kilometer wandelen, op en af, links en rechts: dat voel je wel. Hoe beter rechtdoor je het balletje slaat, hoe minder afstand je aflegt. Ondertussen zal ik misschien wel al wat minder afstand afleggen dan vroeger (grijnst). Je speelt vooral tegen jezelf en dat vind ik er prachtig aan, dat je het alleen kan doen. Je hebt in principe niemand nodig. Je kan ook het alleen maar op jezelf steken als het fout gaat en als je goed speelt, is het ook jouw verdienste.”

Golf is mijn favoriete sport, dat is technisch en geeft mij rust. Het is een soort verslaving zelfs

Golfen is voor iedereen weggelegd – het hoeft niet duur te zijn, zegt Sonck. “Als je een veertienjarige een koersfiets met uitrusting moet kopen, groeit die daar op een gegeven moment uit en moet je weer een nieuwe kopen. Maar als je een golfset koopt, kan je daar lang mee verder. Je investeert er zo veel in als je wil. Mijn clubs kostten mij destijds 700 euro en ik heb ze na al die jaren nog altijd. Ik heb door het golfen ook nieuwe mensen leren kennen, zoals Thomas Pieters en Nicolas Coolsaerts. Ik volg ze als er toernooien zijn in de buurt. Ik heb dat met alle sporten: ik supporter voor de Belgen.”

Vroeger scoorde hij bij de Rode Duivels voor de Belgen en salto’s waren bij Racing Genk zijn manier om een doelpunt te vieren. Of hij dàt nog kan? Hij antwoordt niet neen. “Ik maak geen goals meer, dus ik maak ook geen salto’s meer, hé (grijnst). En een hole in one is mij nog niet gelukt, neen. Maar ik denk dat ik dan toch gewoon zal blijven staan en op champagne zal trakteren (lacht).”

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.