Koningin Nafi

vrijdag 01/09
©isosport

Als u vanavond rond kwart voor acht een oorverdovend, minutenlang aanslepend gedonder hoort, hoeft u niet te vrezen voor een aardbeving. Het zal het geluid zijn van de staande ovatie die de toeschouwers op de éénenveertigse Ivo Van Damme-Memorial voorbehouden aan Nafi Thiam, de atlete waar iedereen in het Koning Boudewijnstadion zal naar uitkijken in het hoogspringen. Ze staat ook prominent op de affiche van het jaarlijkse evenement.

Mocht een marketeer zich op de Belgische sportwereld storten met als opdracht de ideale sportfiguur voor dit tijdperk uit te tekenen, dan zou hij of zij heel dicht bij Nafissatou Thiam uitkomen: vrouw, donkere huidskleur, voorbeeld van geslaagde integratie, onmiskenbaar Belgische en even onmiskenbaar met wortels in Afrika, ontwapenend, sympathiek, eerlijk, bescheiden, welbespraakt (zij het in slechts een van de landstalen), geliefd in Vlaanderen, Wallonië, Brussel en de Duitstalige gebieden, natuurlijke flair, een tikkeltje nonchalant, toch uitermate gefocust en - niet te vergeten - onbetwistbaar de beste in haar vak.

©isosport

Nafi - we mogen allemaal 'Nafi' zeggen: da's makkelijker, het bekt vlotter en het oogt krachtiger in een krantenkop - heeft zich op nauwelijks een jaar tijd getransformeerd van Groot Talent tot Beste van de Wereld in de zevenkamp bij de vrouwen. Net zoals de tienkamp bij de mannen dé atletiekdiscipline waarin veelzijdigheid troef is, helaas vaak onderbelicht in de media en bij de fans. Zeven-/tienkampers zijn de meest complete atleten: niet de beste in de afzonderlijke disciplines, maar goed in een bijzonder moeilijke combinatie. En ze presteren dat kunstje in twee dagen tijd.

Mocht een marketeer zich op de Belgische sportwereld storten met als opdracht de ideale sportfiguur voor dit tijdperk uit te tekenen, dan zou hij heel dicht bij Nafi Thiam uitkomen

Atletiekhoop in bange dagen

Normaal duurt het een tijdje voor meerkampers volgroeid zijn: ze zijn aanvankelijk specialist in één of twee disciplines, waarna ze zich de andere meester proberen te maken. En je hebt ietwat volwassen body nodig om uit te blinken in de werpnummers. Dat Thiam op haar - net geen - tweeëntwintigste olympisch kampioene werd en op haar - net geen - drieëntwintigste de allereerste Belgische wereldkampioene ooit is geworden, is op vele vlakken uitzonderlijk. U kent haar erelijst ongetwijfeld uit het hoofd: achtereenvolgens Europees kampioene bij de junioren, olympisch kampioene en wereldkampioene in de zevenkamp, Europees kampioene in de vijfkamp indoor, dit jaar ook nog door de magische grens van de zevenduizend punten gegaan.

De Belgische atletiek baadde de jongste vijftien jaar in weelde: Tia Hellebaut in het hoogspringen, Kim Gevaert individueel en met de estafetteploeg in de sprint, de Borlées. Maar Hellebaut en Gevaert zijn met pensioen en de Borlées over hun hoogtepunt heen: de blijde intrede van Nafi Thiam is een zegen. Ze is Belgiës atletiekhoop in bange dagen. Op haar behoorlijk brede schouders rust ons smachten naar glorievolle sportmomenten.

Ze is Belgiës atletiekhoop in bange dagen. Op haar behoorlijk brede schouders rust ons smachten naar glorievolle sportmomenten.

Uniek

'De nieuwe Kim Clijsters', zo werd Luca Brecel vorige week genoemd, na zijn eerste zege in een internationaal snookertoernooi. Dat het toernooi aan het eind van een lang seizoen viel, dat niet alle topspelers aanwezig waren en dat de belangrijke snookerwedstrijden in het voorjaar plaatsvinden, ach, het werd even vergeten. We hebben permanent nood aan helden, een mensensoort waaraan een acuut gebrek is, en dus werd een tweeëntwintigjarige, eeuwig beloftevolle Limburger meteen tot 'nieuwe Kim Clijsters' gebombardeerd. Juister had geweest: 'de nieuwe Justine Henin', want de erelijst van de (Waalse) oogt fraaier dan die van de (Vlaamse), maar daar heeft de (Vlaamse) pers geen boodschap aan. Nog juister zou geweest zijn om die node- en zinloze vergelijkingen achterwege te laten.

Als we dan toch 'de nieuwe X' zoeken, dan is Nafi Thiam een veel betere optie. Als we iemand op een piëdestal willen zetten die haar sporttak voor jaren kan domineren, dan is Thiam wellicht/hopelijk de uitverkorene. Dan kan ze, met wat nutteloze beeldspraak, best 'de nieuwe Eddy Merckx' worden. Wereldheerser, koningin van de piste, de beste ooit. Om haar prestaties echt tot hun recht te laten komen, zouden we echter beter alle vergelijkingen achterwege laten. Nafi Thiam is Nafi Thiam, uniek zoals ze is, top in wat ze doet. En als ze dat nog heel even volhoudt, lees je over een paar jaar over de volgende aanstormende talenten dat ze 'de nieuwe Thiam' zijn. Zo gaat dat dan. Sportjournalistiek leeft van hyperbolen.

Nafi Thiam kan, met wat nutteloze beeldspraak, best 'de nieuwe Eddy Merckx' worden. Wereldheerser, koningin van de piste, de beste ooit

7.292 punten

Als ze zich blijft toeleggen op de zevenkamp en als ze dat met evenveel bravoure, honger en 'goesting' blijft doen als vandaag, kan het best zijn dat Nafi Thiam voor vele jaren vertrokken is. Ik heb geen zicht op aanstormend talent, maar drie olympische titels, een handvol wereldtitels en ook nog wat Europese gouden medailles behoren tot de realistische mogelijkheden. Vooral omdat nu al wel duidelijk is dat haar dominantie geen toeval of tijdelijk fenomeen is. Vraag is of Thiam nu al aan haar top zit of nog kan verbeteren, en - logisch daaruit voortvloeiend - of ze ooit dat ongenaakbaar geachte wereldrecord kan verbeteren.

7.291 punten verzamelde de Amerikaanse zevenkampster Jackie Joyner-Kersee op de Spelen van Seoel, in 1988, volgend jaar dertig jaar geleden. Dat is een eeuwigheid in de sport. Zeg maar: vier of vijf sportgeneraties. De jaren tachtig van de vorige eeuw waren de 'Dark Ages' van de atletiek. Sommige records dateren nog uit die periode en ze zijn stuk voor stuk verdacht. Ook dat van Joyner-Kersee, al werd ze nooit betrapt en heeft ze al de insinuaties jarenlang zuchtend onder de mat proberen te vegen. Tevergeefs. Haar record was bovenaards en 'bovenaards' is gelijk aan: niet te vertrouwen.

Vraag is of Thiam nu al aan haar top zit of nog kan verbeteren, en - logisch daaruit voortvloeiend - of ze ooit dat ongenaakbaar geachte wereldrecord kan verbeteren

Mocht Nafi Thiam 7.292 punten kunnen scoren, op een zuivere manier, dan wordt ze onbetwistbaar de grootste ooit. Een status waar ze, wat mij betreft, nu al dicht tegenaan zit. Koningin Nafi, de jonge vrouw die ons 's nachts doet opstaan en collectieve tranen van geluk doet plengen, een fenomeen van kracht, snelheid en uitstraling. Citius, altius, fortius. Benieuwd of ze de acht uitverkiezingen tot Sportvrouw van het Jaar van Ingrid Berghmans (met alle respect voor de judoka: behaald in de wat onze vrouwensport betreft nogal magere jaren tachtig) en Kim Clijsters (tussen 1999 en 2011) kan evenaren of tot de geschiedenis doen behoren. Ze zit nu aan twee. Pardon, drie, want ik kan me niet inbeelden dat ze eind dit jaar níet tot Sportvrouw van het Jaar zal worden verkozen.

'Precious time is slipping away', zingt mijn favoriete artiest Van Morrison. 'You know she's only queen for a day / It doesn't matter to which God you pray / Precious time is slipping away'. Duimen dat Nafi Thiam gebruik maakt van die kostbare tijd om veel langer dan één dag koningin te zijn. We hebben haar nodig.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.