Leve de Europese Kampioenschappen!

woensdag 08/08

Hoe ging dat tot nog toe? Er was een EK zwemmen in stad A, een EK wielrennen op de weg in stad B, een WK wielrennen op de piste in stad C, een EK turnen in stad D, een EK roeien in stad E en een EK triatlon in stad F. En gegolft werd er tot dit jaar al helemaal niet op Europees kampioenschapsniveau. Dat was nu wel anders. Twee steden, zes sporten, heel veel disciplines. En dat ging op en neer in Glasgow, en heen en weer in Berlijn, medailles werden behaald, records gevestigd, nationale hymnes gedraaid.

Terwijl ik dit tik zie ik op de achtergrond mountainbikers, zwemmers en atleten aan het werk. Er is deze zomer meer dan een wereldkampioenschap voetbal en een Ronde van Frankrijk. Veel meer. En dat is goed, zeer goed zelfs.

Aandacht = sponsors

De Belgische voetbalcompetitie - met een Europese opdracht tussendoor en een resem transferverhalen - krijgt vanzelfsprekend veel media-ruimte. Maar in tegenstelling tot vorige edities van Europese kampioenschappen zijn nu ook sporten als turnen, roeien en triatlon prominent aanwezig in het tweede gedeelte van het sportkatern. En dat heeft heus niet alleen te maken met Belgische medaillewinnaars. In een niet zo ver verleden (vorig jaar) werd Nina Derwael op de luchthaven opgewacht door familie, vrienden, supporters en een tweetal cameraploegen, om haar bijna verontschuldigend post factum te fêteren voor een Europese titel, waarvan de beelden alleen in de journaals werden getoond. Ik maak me sterk dat die aandacht een jaar - en dus een gouden medaille - later niet zoveel groter zou geweest zijn. Voor de Vlaamse media is turnen iets voor de Olympische Spelen, eens om de vier jaar.

Dankzij de bundeling van al die EK's in zeer uiteenlopende sporten waren die prestaties elf dagen lang rechtstreeks te volgen op radio en tv, en met een kleine vertraging op de nieuwssites. Dat is goed nieuws voor de fans van die sporten, voor de atleten zelf (aandacht = sponsors = professioneel bezig zijn) en uiteindelijk ook voor het sportklimaat. Er is plots (heel even) meer dan sjotten en koers.

Veel meer nog dan al die individuele en collectieve goudenmedaillewinnaars is de grote winnaar de sport zelf

Slim

Laten we maar meteen ook komaf maken met de term 'kleine' sporten. Veel beter zou het zijn om te praten over de 'helaas-veel-minder-gemediatiseerde-sporten'. Want als publieke belangstelling bij ons zou worden omgerekend naar de terminologie 'grote' of 'kleine' sport wordt zelfs veldrijden een wereldomvattend gebeuren. Wat het dus niet is. Veldrijden is een even belangrijke internationale sport als korfbal. Sympathiek, volks, populair, uitzonderlijk knappe fysieke prestaties, al wat je maar wil, maar geen internationale topsport.

Dat zijn golf, roeien en gymnastiek wel. En daarom is het dubbel goed dat we nu in dat bad ondergedompeld worden. Slim gezien van de European Broadcasting Union om dit als uitzendpakket aan te bieden, slim van de gaststeden dat dit als sportenpakket wordt aangeboden (Berlijn had sowieso al het EK Atletiek te bieden, de andere sporten werden in Glasgow ondergebracht), waardoor je een mini-olympisch gevoel krijgt halfweg een olympiade, en slim van de sportbonden dat ze dit hebben aangedurfd. Al is dat laatste ook eerder opgelegd door de omstandigheden, vermoed ik. Blijf maar eens organiserende steden en sponsors vinden die veel geld op tafel willen leggen voor sporten met een veel te klein media-bereik. Daar kunnen de ego's van de bobo's niet meer tegenop.

 

1.000.000.000

Eén miljard kijkers, werd er vooraf geschat, als je alle tv-zenders en alle digitale kanalen bij elkaar optelde. Dat is een veelvoud van wat dit zou hebben opgeleverd als al die evenementen apart zouden georganiseerd geweest zijn. Ego's opzijzetten, het kan ook in topsport. Veel meer nog dan al die individuele en collectieve goudenmedaillewinnaars is de grote winnaar de sport zelf. Leve de Europese Kampioenschappen!

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.