In The Long Run #5

To run or not to run

maandag 09/04
©Sarah Eycken

Beste sportieve lezers, de voorbije twee weken waren op loopvlak zowel intensief als zwak. De oplettenden onder jullie hebben misschien ook al gemerkt dat deze blog een paar dagen te laat verschijnt… Lees snel verder en kom te weten waarom.

Twee weken geleden las je dat ik met plezier de Urban Trail in Antwerpen liep, voor mij een ander parcours dan gewoonlijk (ik loop meestal in het Antwerpse Stadspark of op de Finse piste aan het sportkot in Leuven). Ook het feit dat ik niet alleen liep, zorgde ervoor dat het veel leuker werd.

Verandering van parcours doet lopen

Die twee combinerend, sloten mijn mama en ik twee weekends geleden aan bij Antwerpen Loopt, een initiatief van Stad Antwerpen. Elke week kun je gratis onder begeleiding met een groepje meelopen, steeds op andere plaatsen in de stad. Het parcours van deze week stippelde zich uit op Linkeroever, langs het Galgenweel. Wij kozen om mee te gaan met het groepje van 5 kilometer aan een gemiddelde snelheid. De andere opties waren 5 km wandelen tot lopen, en 7, 10 en 12 km gemiddeld en gevorderd.

Het was ijskoud toen we aankwamen; het sneeuwde zelfs lichtjes. Van de ongeveer veertig man kozen zo’n zeven mensen voor ons groepje. Na het vertrek bleven al snel twee mensen achter. Het tempo lag hoger dan ik normaal gezien zou lopen, maar het ging goed. Tijdens het lopen langs het water, tegen de wind in, pinkten we af en toe een traantje weg van de kou. Uiteindelijk finishten we als een van de eersten van ons groepje (6,3 kilometer in 42 minuten)!

 

Eerst zen op de atletiekpiste, dan ziek in bed

In de week die volgde, ging ik opnieuw lopen in Leuven. Zoals steeds begon ik op de Finse piste, maar dit keer begaf ik me ook eens op de atletiekpiste. De mensen die daarop trainen, lopen vaak snel en lijken goed te weten waarmee ze bezig zijn. Niet dat ik mezelf al meteen in die categorie plaats, maar anderen goed zien lopen, werkt motiverend.

Eerst dacht ik dat het saai zou zijn, constant dezelfde rondjes lopen, maar ik vond het net ontspannend en bevrijdend. De ondergrond is gewoon plat, je moet dus niet uitkijken waar je loopt, en je hoeft ook niet na te denken over welke weg je zal nemen.

De week daarop werd ik helaas geveld door de griep, en naar het advies van dokter Peter Claeys luisterend (artikel Sporta Magazine “Een loper met een lopende neus: mag ik sporten als ik ziek ben?”, 7/11/2017), besloot ik om even niet te lopen. Dat is meteen ook de reden dat dit artikel iets later is. Het voordeel van de griep is dan weer dat na al dat verplicht stilliggen, ik extra blij zal zijn om opnieuw te mogen bewegen.

Tot binnen twee weken!

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.