In The Long Run #6

Tijd om een versnelling hoger te schakelen

vrijdag 20/04

Beste sportieve lezers, ik heb de voorbije twee weken gemerkt dat opnieuw beginnen lopen na een weekje griep niet vanzelfsprekend is. Daarnaast is het nu tijd om langere afstanden te lopen ter voorbereiding van de 16 kilometer. Ik ging daarom op zoek naar tips om de verveling en vermoeidheid tegen te gaan.

In mijn vorige blog kon je lezen dat ik door griep even niet kon gaan lopen. Jammer, maar ik dacht: “Wat maakt een weekje niet lopen nu uit?” Ik vertoefde de week daarop ook nog eens aan zee, ideaal dus om in de frisse lucht op een andere plaats te gaan lopen. Helaas draaide dat anders uit.

 

De laatste rechte lijn

Mijn weekje platte rust in de zetel had me blijkbaar uitgeput. In het begin van de week trapte ik al op mijn adem bij het stevig doorstappen tijdens een wandeling. Ik wachtte dus enkele dagen en tegen het midden van de week trok ik dan toch mijn loopschoenen aan. Nog steeds te snel blijkbaar… Na tien minuten was ik volledig buiten adem en had ik een gemene steek. De rest van de week hield ik het op veel wandelen, maar op zondag kon ik gelukkig opnieuw aan een normaal tempo vijf kilometer malen.

Het loopschema doorbrak ik dus, maar aangezien ik nog maar een dikke maand heb tot aan de Ten Miles van Malle, heb ik beslist om een tandje bij te steken. Ik begin volgende week aan het schema van 10 tot 20 kilometer, dat elke week drie looptrainingen van minstens een uur voorschrijft. Dat is best lang, en aangezien ik soms nu al de verveling voel toeslaan na een dik halfuur lopen, leek het me slim om op voorhand na te denken over hoe ik dat best kan aanpakken.

 

I’ve got the music in me

Voor mij is het allergrootste struikelblok is de onzekerheid dat ik een bepaalde afstand of tijd kan lopen. Als ik vertrek met de gedachte dat het wel eens moeilijk zou kunnen worden, lukt het meestal ook niet. Het is dus belangrijk dat ik mezelf vooraf goed mijn doel voor die dag inprent en mezelf moed inspreek, zodat ik zeker niet opgeef. Tijdens een wedstrijd zou het ook helpen om de finishlijn te visualiseren als het even minder gaat – een goede tip voor 20 mei.

Muziek kan ook motiveren om op een lastig moment toch door te bijten. Snellere liedjes doen je sneller lopen, omdat je automatisch het ritme van de muziek volgt. Ik loop nu al even met dezelfde 32 nummers en ik voel dat ik nieuwe muziek nodig heb. Tijd, dus, om de liedjes waarop ik ‘uitgelopen’ ben, te vervangen. Ik wil ook strategisch beter kiezen met welke liedjes ik begin, anders vertrek ik te snel.

 

De overwinning zal zoet zijn

Als de technologie het laat afweten, zouden dingen tellen in je omgeving of lijstjes afgaan in je hoofd goede manieren zijn om afleiding te zoeken. Mensen die lopen zonder muziek zouden zich daarenboven bewuster zijn van hun techniek en ademhaling. Voor mij werkt het ook motiverend om een beloning in gedachten te houden voor na het lopen. Na de 16 kilometer zal dat waarschijnlijk in de vorm van iets zoets en ongezonds zijn, zoals appeltaart, chocoladecake en/of een groot stuk marsepein…

Maar dat is voor later, eerst nog wat trainen. Tot binnen twee weken!

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.