Meer vrouwen aan de top, ook in het voetbal… JA, DAT KAN!

vrijdag 08/03

Een vrouw als hoofdverantwoordelijke op de bank bij Club Brugge of Standard? Of aan het andere eind van het spectrum: had een vrouw het bij Lokeren beter kunnen doen dan Peter Maes en Trond Sollied? Hou uw spontane antwoord en de achterliggende argumenten even vast, we komen er zo meteen op terug.

 

In januari peilde Hans Vandeweghe in De Morgen bij hockeybondscoach Shane McLeod naar de achtergronden van de wereldtitel van de Red Lions. In dat gesprek ging het ook over zijn verleden als trainer van de nationale vrouwenploeg (2002-06) en over de verschillen tussen het coachen van mannen en vrouwen. ‘Ze willen allebei presteren, maar om verschillende redenen,’ gaf McLeod onder meer aan. ‘Vrouwen doen het voor de coach, voor hun fans of voor hun moeders en vaders. Mannen spelen meer voor zichzelf, voor het prestige.’ En dus: ‘Als ik mannen zou coachen zoals vrouwen, dan worden die gek van mij. Omgekeerd zou het ook niet werken.’ 

Het leek ons het perfecte thema voor een boeiende studiedag. Met lezingen, panelgesprekken en discussies met nationale vrouwencoaches als Gert Vande Broek (volley), Ives Serneels (voetbal) en Philip Mestdagh (basket), en… Euh, probleem. Want wie zouden we vragen om toe te lichten hoe het is om als vrouw een mannenteam te coachen aan de top? Juist, ja.

Neem er nu even uw mening en argumenten van daarnet bij. Pro of contra, maakt niet uit. Waar het in deze column om gaat, is: waarop zijn ze gebaseerd? Op verifieerbare voorbeelden, statistieken, resultaten…? Of gaat het om een buikgevoel? Een (voor)oordeel dat u toeschrijft aan voorzitters en technische directeurs. Maar dat ook  – eerlijk zeggen, niemand kan u horen – ook uw persoonlijke mening richting geeft, al dan niet onbewust?

Niemand ontsnapt helemaal aan generatieslange, maatschappelijke conditionering. Desondanks gaf niet eens zo lang geleden precies hetzelfde onbestemde algemene aanvoelen de toon aan voor een aantal andere cruciale functies in het voetbal. En zie…

Bibiana Steinhaus kreeg haar kans in de Bundesliga en ging in de clinch met Pep Guardiola en Jürgen Klopp

Ja, dat kan, een vrouw die een mannenmatch fluit aan de top! Vorige generaties vonden het puur op gevoel doorgaans niet eens het overwegen waard. Feit is intussen dat Bibiana Steinhaus de voorbije jaren haar kans heeft gekregen en gegrepen in de Bundesliga. Als scheidsrechter op het veld en als videoref. En als vierde ref in de clinch gaan met de op dit moment twee beste coaches ter wereld, Pep Guardiola (toen nog bij Bayern, cfr. foto) en Jürgen Klopp (Borussia Dortmund)? Geen probleem of complex, van beide kanten.

Feit is ook dat het nieuwe er al heel snel af was. Vandaag wordt er gediscussieerd en geanalyseerd over haar kwaliteiten en mindere punten, haar correcte en betwistbare beslissingen... Over een scheidsrechter, punt aan de lijn, in een zowel fysisch als qua druk van pers en publiek bepaald niet kinderachtige competitie.

Ja, dat kan, een vrouw aan de bestuurstafel! ‘Ik steek mijn ambities in de voetbalwereld niet onder stoelen of banken. Ik heb aandelen in de club, het voelt nu nog meer aan als een stuk van mezelf.’ Aldus Bart Verhaeghe of Marc Coucke in Sport/Voetbalmagazine? Nee, Mieke De Clercq. Bestuurster van Zulte Waregem en eind vorig jaar als eerste vrouw verkozen tot lid van de raad van bestuur van de voetbalbond. ‘Dankzij twintig jaar in het bestuur bij Zulte Waregem werd ik snel aanvaard.’ En dit zegt Marie Verbeke, sinds november communicatiemanager bij Anderlecht: ‘Ik voel me als vrouw in de voetbalwereld niet anders bekeken.’ Feiten en getuigenissen, check.

Ja, dat kan, een vrouw als CEO van de rijkste voetbalbond! Susanna Dinnage (MTV, Discovery Channel) zou vanaf 1 januari als nieuwe hoofd van de Engelse Premier League o.m. instaan voor de verkoop van de duurste tv-rechten ter wereld. Het juryrapport was duidelijk: ‘De twintig clubs waren het er unaniem over eens dat zij de beste kandidate was.’ Het ketste op de valreep af om allerlei redenen die niets te maken hebben met gender. Jammer maar helaas, ja. Maar er is meer.

De oudste voetbalbond ter wereld heeft een voorzitster en de drie recentste Britse ministers van sport zijn vrouwen

Ja, dat kan, een vrouw uit een andere sport als voorzitster van de oudste voetbalbond! Net onder de Premier League zit de English Football League (EFL) die alle clubs op de lagere niveaus overkoepelt. Geen amateurvoetbal, maar in totaal 72 profclubs, waaronder ex-Europacupwinnaars Nottingham Forrest en Aston Villa. De in 1888 gestichte EFL is de oudste voetbalbond ter wereld. En uitgerekend die geeft een dubbel signaal door twee keer over de aloude muur te durven kijken: ze heeft, ten eerste, een waarnemend voorzitster. Een vrouw die, ten tweede, een frisse blik meebrengt van buiten het aloude voetbalwereldje. Debbie Jevans won namelijk Wimbledon bij de junioren, en bekleedde daarna een topfunctie bij de International Tennis Federation en bij de organisatie van de Olympische Spelen in Londen. En daarmee zijn we er, brexit nog aan toe, nog niet.

Ja, dat kan, een vrouw als hoogste sportverantwoordelijke! Van 1999 tot 2001 werd het Britse sportbeleid voor het eerst bepaald door een vrouwelijke minister. Kate Hoey, ex-kampioene hoogspringen, bracht een pak ervaring mee uit het voetbal als trajectbegeleider van de sociale werking van o.m. Arsenal en Tottenham. Omdat Hoey lid was van een linkse en in principe dus meer genderbewuste Labourregering? Nee, want haar drie recentste opvolgers namens de rechtse Conservatieven zijn ook vrouwen. Bij ons en ook in 1999 werd Johan Sauwens de eerste Vlaamse minister van Sport. Intussen zijn we vijf opvolgers in zeven regeringen verder. Allemaal mannen.

Kan dat dus ook, een vrouw als coach van een eersteklasser? Uiteraard kennen wij dat spreekwoord van die ene zwaluw die de lente niet maakt. En natuurlijk vervullen allerlei glazen plafonds hun isolerende taak nog steeds bijzonder koppig. Zeker die met voorlopig nog zesdubbele beglazing boven de dug-outs. Maar net daarom: het enige dat we met stellige zekerheid weten is dat we niet weten of het kan, bij gebrek aan feiten. Welke voorzitter verlost ons uit ons dialectisch lijden? De incentive lijkt ons sowieso verleidelijk: eeuwige roem.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.