Merci Wout, merci Femke!

maandag 01/02
WK Veldrijden Zolder©Isosport

Wat een heerlijk WK Veldrijden hebben we gehad. Ik schreef vroeger al dat ik niet meteen een harde krijg van dat ‘strontrijden’ (dank voor het woord, Mart Smeets). Maar toegegeven, het laatste weekend van januari 2016 in en op Zolder, dat was begot niet slecht. Bedrog en heroïek in een perfecte dosering, merci daarvoor beste crossers. Alleen Kevin Pauwels verbrodde het feestje met zijn bronzen medaille. Die had eigenlijk rond de schouders van Sven Nys moeten hangen. Foutje. Kevin kan er niet aan doen. Hij is nu eenmaal niet de allerslimste van het peloton.   

Wout Van Aert©Isosport
In 2066 zullen onze achterkleinkinderen nog spreken over Zolder 2016

Maar voor de rest kregen we modder en tranen. Dat stemt ons -in combinatie met een taartje, calvados en het haardvuur dat knettert- altijd weer blij. Uiteraard probeerden enkele lapzwansen van wieler- en andere bonden ons feestje te vergallen met hun moraliserende praatjes. Ze moeten trots zijn, omdat dit een historisch WK was! Letterlijk. Het eerste geval van mechanische doping in de geschiedenis van de internationale wielersport. Welke organisator wil dat niet op zijn palmares? In 2066 zullen onze achterkleinkinderen nog spreken over Zolder 2016.

Als hartig aperitief kregen we op zondagochtend de zoute tranen van Femke. Twintig uur kunnen nadenken en dan met een verklaring komen over een verkochte fiets die door een vriend  in haar camionetteke was geduwd. Volgens mij zat Femke gewoon te huilen van de stupiditeit van haar eigen verhaal, haar wellicht opgedrongen door papa Van den Driessche. Zag die er gevaarlijk uit zeg, zo met zijn opgezwollen armen beschermend over de frêle schouder van zijn dochter. Misschien huilde Femke ook omdat ze een beetje schrik heeft van haar pa, wie zal het zeggen?

Fabian Cancellara is de pineut van dienst

Voor we overgaan tot de ceremonie protocolaire van Zolder 2016 wil ik het nog even hebben over de verliezer van het weekend. Helemaal fucked up, door een vrouw nota bene. Fabian Cancellara is de pineut van dienst. Hoe Fabian Parijs-Roubaix won in 2010, toen ie zonder te demarreren zomaar wegreed van Boonen en co. Toen is het begonnen, het geëmmer en gegons over een motortje of batterij in de fiets. Op zaterdag 30 januari 2016 gaf een, sorry, stom Vlaams wichtje tonnen extramunitie cadeau aan de samenzweerders.  

We moeten daar eerlijk in zijn: geweld tegen vrouwen, 't is niet van het schoonste, maar als ik één van de komende dagen een dolgedraaide Zwitser een Vlaams meiske aan haar paardenstaart door de Zolderse modder zie slepen, zal ik hem verstaan.

Soit. Van het schavot voor de bedriegster naar het podium der helden. Prachtig podium, met een Vlaming en een Hollander die een heerlijke tweestrijd hadden uitgevochten om de Graal. Ja, wat kunnen het wereldkampioenschap veldrijden en korfbal toch magnifiek en onvoorspelbaar zijn. Al was dat podium dus niet perfect. Boven nummertje drie, rechts in beeld, had dus niet Kevin Pauwels maar Sven Nys moeten staan. Dagenlang liet Sven Nys in de kranten optekenen dat hij voor zijn laatste WK droomde van het podium. Nys werd vierde. In een emotioneel interview na de koers zei Nys dat hij zich met die vierde plaats geen schoner afscheid kon voorstellen. 

Gerard Walschap schreef het een halve eeuw geleden al: "Een mens, ge kunt daar niet aan uit."

 

 

 

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.