Més(si) que un jugador:

Is Messi daadwerkelijk de beste voetballer aller tijden?

vrijdag 15/01
Messi Gouden Bal

'Més que un club', meer dan een club, zo luidt de bijnaam van FC Barcelona, omdat de voetbaltrots van het naar onafhankelijkheid neigende Catalonië de identiteit van stad en bijna-staat op unieke wijze naar buiten draagt. 'Més que un jugador', meer dan een speler, zo zou je steracteur Lionel Messi (28) kunnen omschrijven, nu hij voor de vijfde keer al werd uitgeroepen tot beste speler van de wereld, goed voor de Ballon d'Or die jaarlijks wordt uitgereikt door het Franse voetbaltijdschrift France Football. Messi heeft nu twee gouden ballen meer dan zijn grote rivaal Cristiano Ronaldo, van Barcelona's aartsrivaal Real Madrid, mooier kan een tweestrijd niet worden. Net als Ronaldo mochten ook Johan Cruijff, Michel Platini en Marco van Basten in het verleden drie keer met de begeerde trofee naar huis, al was de wijze van toekennen toen nog lichtjes anders.

Messi Gouden bal

De vraag der vragen blijft echter: is Lionel Messi ook de beste voetballer aller tijden? Of moeten we in chronologische volgorde eerder kiezen voor Alfredo Di Stefano, Pelé, Eusébio, Franz Beckenbauer, Johan Cruijff, Diego Maradona, de Braziliaanse Ronaldo, Zinédine Zidane of de Portugese Ronaldo? Het is een discussie over het geslacht der engelen, die voetballiefhebbers over de hele wereld maar al te graag voeren. Ik geef toe: ik ook. En bij deze geef ik u ook mijn mening, die — toegegeven — niet van enige subjectiviteit gespeend is.

Wie oud genoeg is om Di Stefano te hebben zien spelen in de jaren vijftig, roemt de klasse van de Argentijn die eerst een contract had ondertekend bij Barcelona, maar dan met een beetje hulp van dictator Franco bij Real Madrid werd gestald en daar furore maakte, onder meer door vijf keer op een rij de Europabeker voor Landskampioenen te winnen. Ik ken Di Stefano alleen van oude, zwart-witte archiefbeelden. Pelé kan ik al veel beter inschatten. Samen met zijn geelgroene ploegmaats van Brazilië lieten die mij op de Mundial van 1970 in Mexico van schitterend voetbal genieten. Pelé werd drie keer wereldkampioen, maar bleef wel nagenoeg zijn hele carrière bij het Braziliaanse Santos hangen. Volgens de legende scoorde hij meer dan duizend goals, al vraag ik me af hoe dat kan: een hertelling zoals bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen van 2000 dringt zich op.

Persoonlijk heb ik altijd een boontje gehad voor Cruijff, de grillige, onstuitbare spits van Oranje

Persoonlijk heb ik altijd een boontje gehad voor Cruijff, de grillige, onstuitbare spits van Oranje. Onnavolgbaar op en naast het veld, zowel in spelersplunje als in de dugout als trainer of in de tv-studio als analist. Maar Cruijff werd nooit wereldkampioen, al scheelde het niet veel.

Over naar Diego Maradona, die volgens de mythe Argentinië in 1986 in zijn eentje naar de wereldtitel leidde. Het belang van de tien dienende spelers wordt daarbij gemakshalve vergeten, zo gaat dat nu eenmaal met mythes, een beetje overdrijving en fantasie moeten kunnen. Maradona faalde half in Barcelona en slaagde helemaal in Napels, waar hij de uitzinnige stad twee landstitels en een UEFA Cup schonk, en een trouwe klant werd van cocaïnedealers.

 

Volgens de Association of Football Statisticians, AFS, valt alles met statistische gegevens te berekenen. Aan de hand van min of meer objectieve gegevens (gewonnen prijzen, competitiesterkte, aantal gemaakte goals of 'clean sheets', leiderschap dat zich vertaalde in het dragen van de aanvoerdersband, enzovoort) kwam deze vereniging tot de conclusie dat Pelé de grootste aller tijden is. Daar valt mee te leven. Met plaatsen twee tot en met vier al veel minder: Ronaldo (de Braziliaan), Romário en Luís Figo. Maradona staat pas zesde, Cruijff 21ste, Di Stefano 22ste. Mmm, toch maar even de statistieken parkeren. Zei Godfried Bomans niet "Een statisticus waadde door een rivier die gemiddeld één meter diep was: hij verdronk"? Bovendien: de lijst van AFS werd opgesteld in 2007, net voor de grote jaren van de huidige heersers Cristiano Ronaldo en Lionel Messi. Verticaal klasseren, maar.

                                                                                                                 

De twijfel rond Messi heeft niets te maken met zijn kwaliteiten, maar met het feit dat hij nog niet wereldkampioen werd

De allergrootste bekronen heeft met prestaties, talent, technische kwaliteiten, doorzettingsvermogen, persoonlijkheid en behaalde prijzen te maken, vandaar dat ik zo van Cruijff houd, maar ook begrijp dat Pelé en Maradona zo hoog worden ingeschat. De twijfel rond Messi heeft niets te maken met zijn kwaliteiten, maar met het feit dat hij nog niet ­— zoals zijn illustere landgenoot Maradona — wereldkampioen werd. Ook Cristiano Ronaldo lukte daar nog niet in; de kans dat Argentinië mét Messi erin slaagt is veel groter dan dat Portugal dat klusje presteert.

Cristiano Ronaldo vind ik sowieso een mindere voetballer en vooral een mindere mens: die speelt louter voor zichzelf. Kijk even terug naar de finale van de Champions League van twee jaar geleden, toen Ronaldo bij een 3-1 stand op het einde van de verlengingen een strafschop binnen trapte. Het exuberante gejuich was totaal misplaatst: daar liep een man die alleen maar oog had voor zijn eigen prestige. Of aanschouw zijn reactie wanneer een ploegmaat bij Portugal scoort. De aanvoerder (!) loopt ostentatief de andere kant op. Interesseert hem niet, dat een ander heeft gescoord. Ronaldo maakt onwaarschijnlijk veel doelpunten, meer dan Messi tegenwoordig, maar hij maakt zijn ploeg niet beter in moeilijke momenten. Hij is een eenmansploeg en cultiveert dat ook.

Ronaldo is een eenmansploeg en cultiveert dat ook

Dus, ja, na een ietwat lange inleiding en ondanks die groeihormonen die hem in zijn tienerjaren tot net 1m70 deden groeien en die recente opzichtige tattoos, die hem alsnog tot de blingbling-generatie lieten toetreden, roep ik met luide stem: Messi is de beste ooit! Ook al wordt ie nooit wereldkampioen. Ook al behaalt hij zijn successen bij slechts één club. Ook al blinkt ie uit in een competitie waarin slechts twee en een halve ploeg meetellen. Messi is wél oprecht blij als Neymar of Suárez scoren, geeft wél een assist als een ploegmaat beter opgesteld staat, heeft gewoon een veel minder egoïstische persoonlijkheid dan Ronaldo, en ja, persoonlijkheid maakt voor mij onlosmakelijk deel uit van de Totale Voetballer en is een element om de Gouden Bal uit te reiken. Lang leve Lionel!

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.