Middelvinger

maandag 17/10

Ze hadden het in Deurne kunnen weten. Een CEO die er niet voor terugdeinst om in een andere stad, 87 kilometer verderop, te gaan leuren met het stamnummer van zijn eigen club en met dat van een andere vereniging uit dezelfde provincie - waarvan hij ten onrechte dacht dat hij er eigenaar van was geworden door een minicontract op een bierviltje te ondertekenen -, valt niet te vertrouwen. Dan mag hij nog met het nodige aplomb en financieel gedekt door één of meerdere mysterieuze geldschieters een nieuw elan doorheen de club gejaagd hebben, het is en blijft een charlatan.

Ik heb het over Patrick Decuyper. En over z'n nieuwste slachtoffer in de voetbalwereld: Royal Antwerp Football Club. Stamnummer 1. De oudste club van het land. Rood en wit, de liefdevolle kleuren. Eeuwige voetbaltraditie die al dertien seizoenen zit te verpieteren in de tweede klasse. Pardon: Liga 1B, moet ik tegenwoordig zeggen. Decuyper stak andermans geld in Antwerp, haalde bekende hasbeens naar de steeds meer op instorten staande Bosuil, beloofde een snelle terugkeer naar het hoogste niveau van ons voetbal en hulde zich voor de rest in stilzwijgen.

Samenwerken met supportersverenigingen? Zag hij niet zitten, gebeurde dus ook niet. Overleg met diezelfde supporters? Vergeet het maar. Decuyper wil alleenheerser zijn, het soort dat de betalende fan ziet als een noodzakelijk kwaad om tweewekelijks geld in het laatje te brengen. Act As One - de stichting die twee jaar geleden Antwerp mee wilde redden van de definitieve ondergang - kreeg geen inspraak. Stel je maar eens voor dat zo'n modale vent met een roodwitte sjaal zou te weten komen waar de centen werkelijk vandaan komen. Horror!

Decuyper wil alleenheerser zijn, het soort dat de betalende fan ziet als een noodzakelijk kwaad om tweewekelijks geld in het laatje te brengen

Een voorzitter is maar zo populair als dat zijn club succes heeft. Voor een CEO geldt dat eveneens, zeker wanneer de voorzitter een handpop van de échte grote baas is. Dat Antwerp vorig seizoen tot de allerlaatste speeldag meedeed voor promotie bezorgde hem krediet. Dat hij onmiddellijk na de frustrerende afloop trainer David Gevaert ontsloeg, werd zelfs op gejuich onthaald. Fans klaagden het hele jaar door over het voetbal, dat ondanks de op papier goede resultaten, povertjes was. Dat hij vervolgens weer naar zijn geldschieter(s) trok, op zoek naar fondsen om de transfermarkt op te gaan, en er opnieuw een stel ervaren, maar ook volgevreten voetballers werd aangetrokken, ach, het gaf de burger met een roodwit hart moed.

Tot de competitiestart fel tegenviel en de nieuwe trainer, Frederik Vanderbiest, al na tien wedstrijden de laan werd uitgestuurd. Dat is héél ongeduldig, maar het gebeurt wel vaker in een wereld die wordt gedomineerd door hapsnapbeleid. Maar het terughalen van David Gevaert - tiens, was die een half jaar geleden niet met een onvoldoende naar huis gestuurd? - deed menigeen zaterdagochtend een wenkbrauw fronsen. En als klap op de vuurpijl haalde Decuyper ook John Bico binnen, een man voor wie het adjectief 'omstreden' is uitgevonden. En 'ongelikt'. Kameroener, ex-makelaar (van o.a. de broers Hazard en Franck Ribéry), de voorbije seizoenen eigenaar-manager-trainer van White Star Brussel, een club die vorig seizoen kampioen werd in tweede klasse (vóór Eupen en... Antwerp), geen licentie kreeg en een niveau werd teruggezet, naar de Eerste Amateurliga, de vroegere derde klasse. Waarop Bico de licentiecommissie 'een bende racisten' noemde. En zo te zien naar de nooduitgang begon te zoeken.

Ons kent ons is in het Belgische voetbal sterk aanwezig. Decuyper kent Bico niet alleen als tegenstander van vorig seizoen, maar vooral uit diens periode als makelaar

Ons kent ons is in het Belgische voetbal sterk aanwezig. Decuyper kent Bico niet alleen als tegenstander van vorig seizoen, maar vooral uit diens periode als makelaar. Bico zorgde ervoor dat Thorgan Hazard door Zulte Waregem - de toenmalige club van Decuyper - kon worden gehuurd bij Chelsea, op voorwaarde dat Hazard de aanvoerdersband kreeg. Decuyper vond dat wel oké, al vergat ie daarover te overleggen met de trainer. Ambiance aan de Gaverbeek! En die Bico mag zich nu 'sportief manager naar Engels model' noemen van Antwerp: de sportieve baas, zeg maar, die alleen maar verantwoording moet afleggen aan de CEO (of de geldschieter). Linke boel. Zeker omdat de man zich nooit echt heeft gedistantieerd van zijn makelaarsverleden. Makelaars die clubs gaan leiden, het is een kwalijke evolutie.

Wat Patrick Decuyper nu doet bij Antwerp is niet meer of niet minder dan een middelvinger opsteken. Niet naar de rest van de voetbalwereld, maar naar de eigen achterban. Dit is mijn club, ik doe wat ik wil. Eén ding moet je Decuyper nageven: hij kakt nóg enthousiaster op de kop van 11.000 abonnees dan zijn voorgangers.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.