Multitasken op wereldkampioenenniveau

Diederik Derijcke wil zondag in Zofingen zijn titel in duatlon lange afstand verlengen

vrijdag 01/09

Diederik Derijcke won vorig jaar in het Zwitserse Zofingen de ‘ITU Powerman Long Distance Duatlon World Championships’ in de categorie 25-29 jaar. Zondag probeert de West-Vlaming in datzelfde Zofingen zijn wereldtitel in de lange afstandsduatlon te verlengen, in de leeftijdscategorie 30 - 34 jaar dit keer. Hij heeft moeite noch kosten gespaard om straks de prestigieuze ‘twee-op-een-rij’ te realiseren. 

De WK ‘Powerman-race’ in Zofingen is de zwaarste internationale duatlon omwille van zijn afstand en zijn geaccidenteerd trailparcours. Concreet: 10 kilometer lopen, 150 kilometer fietsen en als ‘digestiefje’ nog eens 30 kilometer lopen. Diederik maalde dat traject vorig jaar af in 7u.07'51". “Met deze prestatie rekende ik af met een soort jeugdtrauma. Als eerstejaarsjunior werd ik 4de op het BK jeugdduatlon. Het jaar erop wou ik als laatstejaarsjunior het goud pakken. Helaas werd ik slechts 7de en speelde ik heel het seizoen niet mee voor een zege. Als laatstejaarsjunior werd ik afgeremd door klierkoorts en gaf ik er compleet gedesillusioneerd de brui aan. Maar de microbe beet terug en … op mijn 29ste heb ik mezelf weer bewezen wat ik kan.”Een andere landgenoot, de 30-jarige Seppe Odeyn uit Herent werd in datzelfde Zofingen bij de ‘Elite Men’ wereldkampioen’ over all’ in 6u23'43”. Odeyn verdedigt in zijn topcategorie ook zijn wereldtitel op 3 september.

Na maanden voorbereiding in eigen regio trok Diederik Derijcke, die eind september 30 wordt, enkele weken terug met familie en enkele collega’s-duatleten op ‘vakantie’ naar de Alpen. Vakantie? Een doorgedreven trainingskamp voor hem zeg maar, waarin hij meermaals de legendarische Mont Ventoux temde.   

Derijcke is in eerste instantie echtgenoot en de jonge vader van een eerste spruit. De master in de psychologie is ook voltijds stafmedewerker in de welzijns- & gezondheidssector

Maar Diederik Derijcke is geen prof… Duatlon is slechts een ‘bijberoep’… Anders gezegd: hij is een modelvoorbeeld van een multitasker. Ongemeen intens wat hij in één doordeweeks etmaal zo allemaal presteert en combineert. Derijcke is in eerste instantie echtgenoot en de jonge vader van een eerste spruit. De master in de psychologie is ook voltijds stafmedewerker in de welzijns- & gezondheidssector. “Als stafmedewerker bij het Lokaal Gezondheidsoverleg in Kortrijk (Logo Leieland) neem ik de thema's voeding, beweging, valpreventie, kankeropsporing en dementie voor zijn rekening”. Hij is tevens stichtend voorzitter, manusje-van-alles en ‘praktiserend’ lid van Energy Team Zuidwest, één van de meest actieve en beste referentieclubs in de Belgische duatlon- en triatlonwereld. “Van oktober tot en met februari is het traditioneel erg druk, met piekweken van meer dan dertig uur. Je mag stellen dat ik er op jaarbasis met mijn activiteiten in en voor ETZ een parttimejob bijneem. Ik ben niet alleen trainer en zelf duatleet. Onze club organiseert ook de Run & Bike in Wevelgem en de Capino Challenge duatlon/triatlon in Gullegem.” Met medebestuurslid en ex-teamlid van ETZ,  meervoudig wereldkampioen duatlon lange afstand Joerie Vansteelant leidt hij ook nog eens de Memorial Benny Vansteelant in goede banen. Diederik startte met Joeri eind 2015 het sportevenementenbureau 'Level Up Events' op. Het duo mikt hiermee niet enkel op duatlon- & triatlonwedstrijden maar op duursporten tout court. Geef toe: die man zit inderdaad niet stil.

Je trekt niet zo maar onvoorbereid naar Zofingen. Die race is zowat de Iron Man van Hawaï voor duatleten

Die fysiek en mentaal veeleisende ‘extraatjes’ in combinatie met zijn familieleven en zijn vaste baan hebben blijkbaar dan toch geen negatieve invloed op zijn prestaties gehad. Integendeel. “Ik heb als aanloop naar het WK in Zofingen 2016 wel stevig aan timemanagement moeten doen. Een must, want je trekt niet zo maar onvoorbereid naar Zofingen. Die race is zowat de Iron Man van Hawaï voor duatleten. Het fietsblok valt nog mee: 1600 hoogtemeters, met oa. de Bodenberg, wat vals plat aan 4 à 5 procent, een volle kilometer aan 9 à 10 klim-procent en op het einde een knikje van 200 meter tot 15 procent waar ik in mijn categorie het verschil heb kunnen maken. Maar het lopen is wel heel zwaar, omwille van het grotendeels onverhard en geaccidenteerd parcours. Vergelijkbaar met een trail run”

De Mont Ventoux was belangrijk als aanloop naar zijn wereldtitel in 2016. “Ik heb hem in de tweede week van augustus tijdens een vakantiestage op eenzelfde dag viermaal met de fiets bedwongen. Starten in Bédoin, afdalen naar Malaucène en weer omhoog, een derde keer via Sault en tenslotte nog eens vanuit Bédoin. Tijdens de eerste klim vanuit Bedoin heb ik er mijn PR gevoelig verbeterd, 1u22, voor mij een heel goeie tijd. Vanuit Malaucène heb ik bewust nooit boven een hartslag van 150 gepiekt, ben ik gewild niet in het rood gegaan en ik kwam uit op 1u29. Ik heb de Ventoux daags nadien ook nog eens vrij comfortabel opgelopen, waardoor ik wist dat ik er conditioneel klaar voor was. Gelopen? Een beetje noodgedwongen omdat de mistral het fietsen te gevaarlijk maakte die dag (lachje).”

In de winter trainde Diederik Derijcke 8 à 12u per week. In het voorjaar trok hij de frequentie op naar 12u à 16u per week en tijdens de vakantie tussen 20 en 30u

Diederik Derijcke heeft het WK 2017 weer heel grondig voorbereid. Misschien wel grondiger dan vorig jaar. “Afgelopen winter koos ik ervoor om mijn activiteiten bij mijn ETZ-club op een lager pitje te zetten, zodat ik me volop kon concentreren op mijn verdere ontplooiing als atleet. Door rugpijn, waar ik van eind januari tot half april mee sukkelde, bleven de resultaten in eerste instantie helaas uit. Vanaf juni ging het opnieuw de goede kant uit en voelde ik dat ik een stap voorwaarts gezet had. Vol vertrouwen vatte ik mijn vakantie aan, die quasi volledig in het teken stond van lopen en fietsen. De Verdon, de Franse Alpen en de Mont Ventoux waren het perfecte decor om mijn trainingen minutieus af te werken. Via lange duurlopen, afgewisseld met intensieve heuvellopen én pittige fietstrainingen met heel wat hellingen, stoomde ik me klaar om in Zofingen opnieuw voor een knalprestatie te zorgen.  

Samengevat trainde Diederik Derijcke afgelopen winter 8 à 12u per week. In het voorjaar trok hij de frequentie op naar 12u à 16u per week. “En tijdens mijn vakanties/stages trainde ik tussen 20 en 30 uur. Ik sport sowieso quasi dagelijks (in principe één rustdag om de twee weken. In de zomer werkte ik twee fietstrainingen van meer dan 8u en een zestal van meer dan 6 uur af. Mijn loopvolume lag tussen de 50 en 85 km per week. Mijn maximum afstand per trainingseenheid was 34km.”

En voor de echte liefhebbers van ‘colletjes’ en ‘anekdotes’ het volledige lijstje van de ‘bulten’ die Diederik Derijcke tijdens zijn ‘vakantie’  in de Alpen annex Provence op- en afgepeddeld heeft:  zesmaal Mont Ventoux, Col d’Agnel, Col d’Izoard, de toertochten ‘La Marmotte’ (met L’Alpe d’Huez, Col de la Croix-de-Fer, Col du Télégraphe & Col du Galibier), ‘Les 3 cols’ (Col d’Allos, Col des Champs & Col de la Cayolle) & ‘La Cannibale’ (met naast de Ventoux ook de Col de l’Homme Mort, Col de Saint Jean & Col de Perty). En verder ook nog de Gorges de Verdon, Lac de Sainte-Croix, Lac de Serre-Ponçon, Hautes-Alpes, Provence, Gorges de la Nesque…   Wat denkt u: zou de wereldkampioen klaar zijn voor een stevige rush naar een nieuwe (gouden) medaille?

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.