OVER GOKFRATSEN, GOKFRANSEN EN HELDEN

woensdag 02/03
gokken OHL

Laatst kreeg ik telefoon van een collega-journalist. Het bleek precies tien jaar geleden dat mijn Panorama-documentaire over de Gokchinees op antenne was gegaan. Of ik daar nog even op kon terugblikken voor zijn krant? 

Voor terugblikken in het algemeen scoor ik gemiddeld maar een vijfje, maar mijn ijdelheid was me voor en ik zei gauw ‘ja’.

Mijn collega vroeg me of ik ergens spijt van had. In 2006 had ik een vijftiental namen genoemd van spelers, makelaars en trainers van wie ik wist dat ze in het goknet gevangen zaten. Ik had die namen genoemd zonder dat ik bewijzen op tafel kon leggen… Nee dus, daar heb ik nog steeds geen spijt van. Trouwens, zij zijn intussen gerechtelijk veroordeeld en ik ben gerechtelijk vrijgesproken. Case closed en niet meer over zeuren, dus.

Gokken voetbal

Toch zit ik met spijt. Omdat ik me in die Panorama over de Gokchinees enkel heb gefocust op de ‘bad boys’. (Zo gaat dat in de journalistiek…). Ik heb daarmee de helden oneer aangedaan. Want er waren wel degelijk helden in het verhaal van de Gokchinees. De helden, dat waren ondermeer Ariel Jacobs en Peter Maes. Als trainer van respectievelijk La Louvière en Geel gingen zij de confrontatie aan met maffiafiguren als Pietro Allatta en Zheyun Ye. Zij durfden het aan om te zeggen: ‘Niet met ons en nog een welgemeende fuck you’. Je integriteit bewaren is geen evidentie als een maffioso ostentatief-nonchalant voor je neus een pistool op je bureau legt.  

 

Er waren wel degelijk helden in het verhaal van de Gokchinees, ondermeer Ariel Jacobs en Peter Maes

Bon, tot daar mijn uitgebreid voorspel (op mijn leeftijd zit de essentie vaak in het voorspel). Vorig weekend was het dus opnieuw van dat. Twee Fransozen, bij het provinciale nest Oud Heverlee Leuven nog wel, werden genoemd in een nieuw gokverhaal. De keeper en een centrale verdediger. Als het over match fixing gaat zijn dat cruciale posities. We kregen een unieke en bijzonder hypocriete situatie te zien waarbij de club een onderzoek vroeg van de Uefa, maar de trainer zijn vertrouwen behield in de twee geviseerden. Emilio Ferrera moet vrij zeker geweest zijn van zijn spelers. Hij maakte het als jonge trainer van La Louvière ooit mee dat hij gokgewijs bedrogen werd door enkele spelers. Het heeft de minzame Emilio getekend als mens. En toch stelde hij ze vorige zaterdag op, de geviseerde Fransen. Oud-Heverlee Leuven won bovendien glorieus zijn match, tegen het zelfverklaard ‘weireldploegske’ van Marc Coucke nog wel. Wat kan voetbal toch heerlijk onvoorspelbaar zijn.

Gaan heerlijk en eerlijk samen? Dat blijft intussen de vraag van één miljoen voor OHL en de fratsen van zijn Fransen

Gaan heerlijk en eerlijk samen? Dat blijft intussen de vraag van één miljoen voor OHL en de fratsen van zijn Fransen. Hoogst vermakelijk was het interview met  Romain  Reynaud, centrale verdediger in kwestie, tevens de captain van het team. We kregen de gebruikelijke shit, inclusief dure eden op de hoofden van kinderen en moeder de vrouw. (Ik heb in februari 2006 na de Gokchinees-uitzending dergelijke eden horen zweren door mensen die intussen zijn veroordeeld wegens hun aandeel in de affaire Ye). Soit, op eden en tranen kunnen we dus niet afgaan. Dat is  spektakel. Weliswaar onmisbaar, zeker in de huidige mediawereld, maar toch : spektakel zonder betekenis.

Des te opmerkelijker was wat die jongen, die Romain Reynaud, te zeggen had over het gokken zelf. Dat hij dat regelmatig deed, op matchen van de reserven van OHL gokken. Ik keek naar mijn zoon en mijn zoon keek naar mij. Que? Hebben wij dat goed gehoord? Gokken op matchen van de reserven van OHL? Dat is toch even ridicuul als verdacht? Ik gok ook, op matchen van mijn favoriete teams, zijnde de Royal Antwerp Football Club en Liverpool (al veel geld verloren…). Gokken doe je als fan, voor de spanning, als supporter vaak met als motto ‘de wens is de vader van de gedachte’. De dag dat ik zal gokken op wedstrijden van de reserven van Antwerp of OHL, wel op die dag raad ik mijn vrouw aan een afspraak te maken met de psychiater. Of met de politie… Want dan is er iets mis, met mijn geest, of met mijn belangen…

Gokken op matchen van de reserven van OHL? Dat is toch even ridicuul als verdacht?

Gokken is big business. Een gokbedrijf haalt Geert De Vlieger binnen als uithangbord in een reclamecampagne. Geert, every inch integer en een gentleman, spoort ons aan tot gokken. Ach, waarom niet?

Maar wanneer verandert gokgedrag van aard en wordt onschuldig schuldig of minstens malafide? Tot vorige week had ik daarvoor één voorbeeld, zelf meegemaakt. Namelijk in China: een taxi nemen, zeggen dat je Belg bent, naar China komt voor een reportage over gokken in het voetbal en dan je Chinese taxichauffeur horen zeggen: “Belgium?  Haha! La Louviele” (anno 2005). Anno 2016 is er een nieuwe grens en gokt een matig getalenteerde voetballende gastarbeider uit Frankrijk op een B-team van een Belgische staartploeg. 

Intussen voeren bestuur, trainers, spelers en supporters van OHL een meedogenloze strijd tegen de degradatie. Dat is keihard afzien. Dat is werk voor … helden.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.