Waar was u?

maandag 08/08

Waar was u op 6 augustus 2016 rond acht uur ’s avonds? Die vraag, die wordt een klassieker. Zoals: Waar was u op 11 september 2001, rond drie uur ’s namiddags? Ik geef toe, een koers vergelijken met ‘nine eleven’, het is een vreemde gedachte, maar toch, beste lezer, waar was u?

“De omstandigheden voor Greg Van Avermaet zaten allemaal mee”, betoogden analisten uren na de race. Ewel, dat treft, want ook voor uw columnist zaten de kijk- en luisteromstandigheden geweldig mee, die zaterdagavond.

Met mijn vrouw in de auto. Het is een lange rit naar huis. ‘Sporza’ op Radio 1. We naderen Antwerpen en verslaggever Christophe Vandegoor zegt: ‘Nog zeventig kilometer, aanval Greg Van Avermaet!’. Waarop ik tegen mijn vrouw: ‘De Greg gaat er dicht bij zijn, let op mijn woorden’.

Mijn vrouw, een aangenaam wezen dat geen bal van koers kent, zit wat te gniffelen. Ik hoor haar denken: ‘Hier zie, onze kenner aan het woord. En hij mag blijkbaar familiair ‘Greg’ zeggen tegen een coureur’.

Het aangename wezen wil per se nog langs de supermarkt. Knarsetanden. (Ik wil naar die TV!) Als we thuiskomen, is er nog 45 kilometer te rijden. De kleine ligt of hangt al te kijken. 

 

Een uur lang, samen met mijn zoon naar de finale van de olympische koers kijken. Dat uur behoort tot de meest intense, de mooiste van mijn hele leven!

En dan, een uur lang, samen met mijn zoon naar de finale van de olympische koers kijken. Dat uur behoort tot de meest intense, de mooiste van mijn hele leven (ik ben nochtans al een ouwe zak en heb al een schoon leven gehad). We geven commentaar, we roepen en wanneer Greg als eerste over de meet komt, vliegen we mekaar in de armen, mijn kleine en ik.

Ik roep naar mijn vrouw: ‘De Greg, zie je wel!’. Ik zie dat ze gelukkig is en ik weet waarom. Het is niet om olympisch kampioen Van Avermaet. Het is omdat ze er getuige van is geweest dat haar man en haar zoon mekaar in de armen zijn gevallen bij iets zo banaal als de uitslag van een velokoers.

Om tien uur zaterdagavond is de euforie gaan liggen en zit ik alweer geeuwend in een boek te lezen. Sportgeluk is vluchtig. Je moet het grijpen als het zich aandient. En vooral: je moet je geluk achteraf niet kapot-analyseren. 

                                                                                                                    

Thanks, Golden Greg. Merci, GiGi Van Avermaet.

Sportgeluk is vluchtig. Je moet het grijpen als het zich aandient. En vooral: je moet je geluk achteraf niet kapot-analyseren.

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.