Xander Vercammen

Skitopper in spe

dinsdag 28/02

België is niet bepaald een wintersportregio, maar dat wil niet zeggen dat ons land geen skitalent voorbrengt. Neem bijvoorbeeld de 17-jarige Antwerpenaar Xander Vercammen, die begin vorig jaar zowaar een zilveren medaille behaalde op de Olympische Jeugdwinterspelen in het Noorse Lillehammer. Het gebeurde op de skicross, een spectaculaire discipline waarbij het niet enkel aankomt op techniek, maar ook op lef en zelfbeheersing. Een voorlopig hoogtepunt in Xanders prille carrière, die na het beëindigen van zijn middelbare studies in juni een heel andere wending zal nemen. “Van mijn hobby mijn beroep kunnen maken en deelnemen aan de echte Olymische Winterspelen: dat is het doel.”

Xander Vercammen (links) wint zilveren olympische medaille

Voor liefhebbers van spannende sportwedstrijden is de skicross een heuse aanrader. Vier atleten nemen het rechtstreeks tegen elkaar op in een bloedstollende race vol verraderlijke hindernissen en verrassende wendingen. Met de hartslag in het zenit razen de deelnemers om ter eerst naar het dal, tegen duizelingwekkende snelheden en met gevaar voor eigen lijf en leden. Ook in de finale van de skicross op de Olympische Jeugdwinterspelen van 2016 was dit het geval. Er verschijnt een uitbundige glimlach op Xanders gelaat wanneer hij zijn moment van glorie opnieuw beleeft. “Vooraf had ik getekend voor een plek in de top-8”, benadrukt hij. “De finale halen was al buiten alle verwachtingen. Eén concurrent voorblijven en ik had een medaille, dat spookte voortdurend door mijn hoofd.”

 

Bloedstollende race

Xander kende nochtans een matige start en vertoefde meer dan de helft van de race in vierde positie. Hij leek af te stevenen op een verdienstelijke ereplaats, maar in de voorlaatste bocht gebeurde het. De nummer twee in de race crashte en een fractie van een seconde later wist onze landgenoot de Australiër voor hem in de binnenbocht te passeren. “Ik reed de perfecte lijn en ging in de clinch met de racer in derde positie, die niet wilde wijken en eveneens tegen de grond ging”, legt hij uit. “Zeker geen onreglementair manoeuvre, want dat hoort nu eenmaal bij skicross: balanceren op een dunne koord en veel risico’s nemen, waardoor botsingen of valpartijen soms onvermijdelijk zijn. Ook al is het gat maar tien centimeter groot: je moet er gewoon induiken.” Dat is wat Xander deed, en dus kwam hij in tweede positie te liggen. De weg naar olympisch zilver lag wagenwijd open. “In de aanloop naar de laatste bocht werd ik al een beetje gek van euforie. Gewoon op mijn ski’s blijven staan en ik had een zilveren medaille. Toen ik over de eindstreep gleed, was ik dan ook enorm blij. Die tweede plek voelde echt aan als een overwinning. Uiteraard had ik het geluk dat de twee concurrenten voor mij tegen de grond gingen, maar dat geluk heb ik wel zelf afgedwongen door een perfecte lijn te skiën. Een onbeschrijflijk gevoel.”

 

Rasechte raceskiër

Met zijn tweede plek in de finale van de skicross schreef Xander Vercammen zonder meer vaderlandse sportgeschiedenis. Na Dries Van den Broecke, die in 2012 zilver won op de slalom in Innsbruck, is hij voor eeuwig de tweede Belg die erin slaagde om een medaille te behalen op de Olympische Jeugdwinterspelen. Het voorlopige orgelpunt van een leven op de latten, dat begon op de rubberen matten van de befaamde Aspen-schans in Wilrijk. “Ik kreeg de ski’s aangebonden toen ik tweeënhalf jaar oud was, en op mijn vijfde nam ik voor het eerst deel aan een wedstrijd”, vertelt Xander. “Al snel trad ik toe tot het racing team. Dit hield in dat we slalom trainden en dat we ons voorbereidden op wedstrijden op verschillende pistes in binnen- en buitenland. Zo groeide ik uit tot een rasechte raceskiër en ging de bal definitief aan het rollen: Vlaams team, Belgisch team, internationale competities vanaf mijn twaalf jaar (de zogeheten FIS Children Races in Tsjechië, Andorra en Italië) … Toen ik in 2013 een top-10 skiede op de wereldkampioenschappen in het Italiaanse Topolino begon het te dagen dat ik wel degelijk meedraai aan de internationale top.”

 

Dank u, Eurosport

In een land dat gedomineerd wordt door een passie voor voetbal en wielrennen is een skiër als Xander Vercammen een buitenbeentje. Terwijl de gemiddelde sportieve jongeling zich spiegelt aan Eden Hazard of Tom Boonen, doet Xander hetzelfde met ski-iconen als Hermann Maier, Jon Olsson, Marcel Hirscher en Ted Ligety. “Wintersport komt niet vaak aan bod op televisie, maar gelukkig is er Eurosport”, lacht Xander. “Er waren veel skitoppers die me fascineerden, al moet ik zeggen dat ik al een stuk minder naar hen opkijk nu ik er zelf steeds intensiever mee bezig ben.”

Op dit moment behoort Xander in vijf verschillende disciplines tot de top-10 van de wereld in zijn leeftijdscategorie. Behalve op skicross leg hij zich toe op alpineskiën, dat draait om racen tegen de tijd in vijf verschillende disciplines: slalom, reuzeslalom, super-G, afdaling en combiné (één run super-G en één run slalom). “De skicross heb ik pas twee weken voor de Jeugdwinterspelen voor het eerst getraind – al moeten we dat zeker ook niet overroepen, want afgezien van de sprongen die je moet maken, leunt het erg dicht aan bij alpineskiën. In de jeugdcategorieën worden beide disciplines dan ook erg vaak gecombineerd.”

 

Nog een jongetje

Met zijn imposante postuur – een vlotte meter 90 en een stevige borstkas – ziet Xander er niet meteen uit als een typische skiër. Toch hoeft dat niet per se een nadeel te zijn, vertelt hij: “Ik heb behoorlijk veel kracht, waardoor ik -indien nodig- heel wat kan compenseren. Vooral in de snelheidsnummers kan ik profiteren van mijn gewicht. Kleinere skiërs zijn wendbaarder en moeten het meer van hun techniek hebben. Veel hangt ook af van de kwaliteit van de sneeuw. Als we op losse sneeuw moeten skiën, speelt mijn gewicht me iets meer parten. Maar eigenlijk is het hoe dan ook te vroeg om uitspraken te doen over sterke en zwakke punten. Voor mijn leeftijd ben ik op lichamelijk vlak misschien al behoorlijk ontwikkeld, maar in vergelijking met de echte toppers in het veld ben ik nog een jongetje. In de eerste wedstrijd van het seizoen heb ik het voor het eerst tegen professionele World Cup-skiërs mogen opnemen. Ik ben 65e geworden, wat niet zo slecht is als je bedenkt dat ik de op twee na jongste deelnemer van het veld was. Met vijf jaar extra training zal ik een heel andere atleet zijn, zoveel is zeker.”

 

Combinatie met school

Trainen is echter niet zo evident als je geboren bent in een land waar zowel de vereiste weersomstandigheden als de benodigde oefenpistes uiterst zeldzaam zijn. Om in optimale omstandigheden te kunnen skiën, moet Xander dan ook regelmatig naar het buitenland. Het maakt zijn leven er niet minder hectisch op, vooral omdat hij zijn sport tot nog toe combineerde met middelbare studies. “Ik mag zeker niet klagen, want het Sint-Eduardusinstituut in Merksem ondersteunt me uitstekend. Maar desondanks is en blijft het erg lastig om goed te kunnen trainen”, geeft Xander aan. “Ik ben zowat de enige van mijn team die niet probeert te slagen via de examencommissie of die niet volledig gestopt is met school, maar dat is een bewuste keuze. In het leerproces dat je als jonge skiër doorloopt, mag je niet te veel stappen overslaan. Een knieblessure of een beenbreuk zouden maken dat ik een heel seizoen moet missen en een enorme achterstand oploop, dus ik wil toch een diploma achter de hand hebben. Dat het weleens pijn doet als ik op de schoolbanken zit terwijl mijn buitenlandse vrienden volop aan het skiën zijn, moet ik er dan maar bijnemen.”  

 

Focus op 2022

Als alles goed gaat, rondt Xander in juni zijn middelbare studies af en kan hij beginnen aan een nieuw hoofdstuk in zijn leven. Maar eerst moeten er nog een aantal knopen worden doorgehakt: universitaire studies of voltijds skiën, in België blijven of verhuizen naar het buitenland, een specialisatie in de skicross of het alpineskiën …? “Hoe dan ook is het de bedoeling om professioneel skiër te worden en deel te nemen aan de echte Olympische Winterspelen. De Spelen van 2018 in Pyongchang komen allicht nog iets te vroeg, maar in 2022 in Peking wil ik er echt staan”, zegt Xander vastberaden. “Los van mijn ambities prijs ik me enorm gelukkig dat ik zoveel kansen krijg om mijn passie ten volle te beoefenen. Afgelopen zomer trok ik bijvoorbeeld met drie andere Belgen op stage naar Chili. Altijd goede sneeuw, prachtige natuur, een schitterend uitzicht over hoofdstad Santiago … Unieke ervaringen die ik volledig aan het skiën te danken heb.” 

Sporta-magazine is een uitgave van Sporta-federatie, die deel uitmaakt van de Sporta-groep.